Vinca major, е вид цветно растение од семејството Кучешки чемери (науч. Apocynaceae), по потекло од западниот Медитеран. Расте до 25 см. во висина и распослано, тоа е зимзелено повеќегодишено растение, често се користи во одгледувањето како покривка на земја.
Опис Vinca major е лоза, која се шири по земјата и се вкоренува по стеблата, формирајќи густи маси од покривка на земјата поединечно во должина од 2 до 5 метри во пречник и до 25 см, а може да достигне височина и до 70 см.
Листовите се спротивни, јајцевидни во основата на стеблата и ланцетни на врвот,од 3 до 9 см долги и 2–6 см широки, сјајно темно зелени со кожеста текстура, но јасно остар раб, и влакнеста лисна дршка долга од 1–2 см.
Цветовите се хермафродитни, аксиларни и единечни, виолетово-сини, со дијаметар од 3-5 см, со петлобусен околуцветник. Чашкиното ливче што ја опкружува основата на цветот е од 10 -17 мм. долго со влакнести рабови. Цветниот период трае од рана пролет до есен.
Слични видови Блиско поврзаната Зелениче (растение) е слично, но помало, со потесни, безвлакнести листови.
Таксономија Подвидови Постојат два подвида, со географски одвоени ареали:
Vinca major подвид. major - листните ливчиња се ситно влакнести, влакната се кратки (Јужна Европа) Vinca major подвид. hirsuta (Boiss.) Stearn (син. V. pubescens d'Urv.) - листовите се густо влакнести, влакната подолги; ливчињата се многу потесни (Кавказ, североисточна Турција)
Етимологија Името на родот веројатно потекнува од латинскиот збор vincire, што значи исечено, бидејќи долгите ползечки лози се користеле за подготовка на венци.
Распространетост и живеалиште Овој вид се среќава во јужна Европа и северна Африка, од Шпанија и јужна Франција на исток до западен Балканскиот Полуостров , а исто така и во североисточна Турција и западен Кавказ. Овие се наоѓаат и во долните Хималајски планински венци во Азија.
Претпочита влажни грмушки, шуми, живи огради и брегови покрај реките на надморска височина од до 800 метри над нивото на морето. Расте добро на сонце и во длабока сенка. Расте и во Македонија во буковиот регион на планината Баба.
Како инвазивно растение Vinca major е инвазивен вид во умерените делови на САД, Јужноафриканска Република Австралија и Нов Зеланд. Тоа е особено чест штетен плевел што ги „задушува“ автохтоните растенија и разновидноста во крајбрежните области и живеалиштата на дабови шуми на крајбрежната Калифорнија. Формира густи нишки што ги обвиткуваат другите растенија и можат да спречат раст на фиданки и грмушки со блокирање на светлината. Растението се движи од место до место, со ненамерна човечка помош, во фрлен градинарски отпад или како фрагменти од растенија носени во вода.
Одгледување Vinca major е често одгледувано украсно растение во умерените градини поради неговото зимзелено зеленило, пролетните цвеќиња и заземјувачката покривка или употреба како лози.
Достапни се многу сорти, со разлики во цветовите, како што се бели до темно виолетови цветови, и различни шари и бои на разнобојно зеленило. Сортата „Variegata“ ја добило наградата за градинарски заслуги на Кралското хортикултурно друштво.
Во себе ги содржи следниве соединенија: винбластин, винкристин, виндезин и винорелбин.
Галерија
Наводи
Библиографија Pignatti S. - Flora d'Italia – Edagricole – 1982, Vol. II, стр. 348 Флора Европеа: Распространетост Блејми, М. и Греј-Вилсон, Ц. (1989). Флора на Британија и Северна Европа . Ходер и Стоутон. Хаксли, А., ур. (1992). Нов речник за градинарство на RHS 4: 664-665. Мекмилан.
Надворешни врски
Категорија:Растителни таксони опишани од Карл Линеј Категорија:Растенија опишани во 1753 година Категорија:Ползавци Категорија:Приземни растенија Категорија:Флора на Европа Категорија:Флора на Македонија