miniatura|Exescravos en Nova Orleáns durante a época da Reconstrución. Corenta acres e unha mula é unha frase que fai referencia a un suceso da historia dos Estados Unidos. Na Orde Especial de Campo Non. 15, proclamada polo xeneral da Unión William Tecumseh Sherman o 16 de xaneiro de 1865 durante a guerra civil estadounidense, adxudicáronse, teoricamente, terras a algunhas familias liberadas en parcelas de ata 40 acres (16 hectáreas), ás cales se lles brindaba unha mula para iniciar a súa reforma agraria. Estas ordes de campo foron o resultado dunha serie de conversacións entre o secretario de Guerra Edwin M. Stanton e os abolicionistas republicanos radicais Charles Sumner e Thaddeus Stevens tras as perturbacións da escravitude provocadas pola guerra civil, mais estas reformas nunca se puxeron en práctica.
Moitos libertos negros, despois de que varias figuras políticas lles asegurasen que tiñan dereito a posuír á terra que foran obrigados a traballar cando estiveran escravizados, estaban ansiosos por controlar a súa nova propiedade. Esperaban reclamar legalmente os 40 acres de terra e a mula tras a guerra, e algúns deles aproveitaron a orde e tomaron iniciativas para adquirir parcelas de terra ao longo dunha franxa das costas dos estados de Carolina do Sur, Xeorxia e Florida. Porén, o sucesor de Abraham Lincoln como presidente dos Estados Unidos, Andrew Johnson, revogou e anulou explicitamente proclamacións como as Ordes Especiais de Campo Non. 15.
Algunhas redistribucións de terras leváronse a cabo baixo xurisdición militar durante a guerra e por un período limitado de tempo. Porén, a política federal e estatal da era da Reconstrución fixo fincapé no traballo asalariado para as persoas negras e non na propiedade da terra, polo que gran parte das terras asignadas durante a guerra foron devoltas aos seus antigos donos brancos.
Notas
Categoría:Historia dos Estados Unidos de América