O Gran Premio de España de 1989 foi unha carreira de Fórmula 1 celebrada no Circuíto Permanente de Xerez en Jerez de la Frontera, España o 1 de outubro de 1989. A carreira foi a décimo cuarta rolda da tempada de Fórmula Un. Foi o 31º Gran Premio de España e a cuarta que se celebrou en Xerez. A carreira disputouse sobre 73 voltas no circuíto de catro quilómetros para un distancia da carreira de 308 quilómetros.
Logo de fallar nos boxes e ver a bandeira negra dúas veces por dar marcha atrás nos boxes durante a carreira anterior no Gran Premio de Portugal de 1989, o piloto Nigel Mansell foi suspendido para a carreira pola FISA. Lonxe do drama, Mansell declarou nunha conferencia de prensa previa á práctica que se vería obrigado a considerar a retirada se a FISA honestamente cría que ignorara unha bandeira negra. O sentimento xeral entre os que estaban no paddock e os membros da prensa era que Mansell estaba sendo castigado por 'arruinar o campionato' logo da súa colisión trala bandeira negra por sacar a Ayrton Senna da carreira. Ferrari non substituíu a Mansell en España e só participou co coche de Gerhard Berger.
Clasificación A pre-cualificación foi de novo unha lotería. O último clasificado no podio Stefan Johansson fallou, e non precualificou o seu Onyx, mentres que o seu novo compañeiro de equipo JJ Lehto terminou segundo detrás do Osella de Nicola Larini. O terceiro foi o compañeiro de equipo de Larini Piercarlo Ghinzani, mentres que o especialista en cualificación Philippe Alliot terminou cuarto no seu Lamborghini. Quedaron fora Johansson, Michele Alboreto e Roberto Moreno.
Ayrton Senna arrasou ao redor dos 4.218 km. do circuíto de Jerez en 1:20.291 para lograr a súa 40ª pole position. Gerhard Berger foi segundo no seu Ferrari 640, só 0,274 segundos detrás do home que sería o seu compañeiro de equipo en en McLaren. Sobre un segundo detrás de Senna en terceiro estaba o líder do campionato do mundo Alain Prost no seu McLaren, coa sorpresa do cualificado na última sesión Pierluigi Martini, cuarto no seu Minardi, os pneumáticos de clasificación Pirelli volveron ocupar o primeiro posto. Martini fixo un incrible segundo máis rápido logo da cualificación do venres, só 0,388 máis lento que Senna.
Philippe Alliot obtivo o mellor quinto posto na grella coseu Larrousse, demostrando que tanto o chasis Lola como o motor Lamborghini V12 deseñado por Mauro Forghieri comezaban a ser bos. Tamén mellorou a reputación de Alliot como gran cualificador.
Williams-Renault participou con dous modelos de coche diferentes para os seus pilotos Thierry Boutsen e Riccardo Patrese. Boutsen clasificou 21º no novo Williams FW13 que debutou en Portugal, mentres que Patrese volveu ao modelo máis vello de Williams e terminou sexto na grella xunto ao seu sorprendentemente rápido ex compañeiro no equipo Brabham Nelson Piquet no seu Lotus.
René Arnoux (Ligier) e os pilotos de Rial Pierre-Henri Raphanel e Gregor Foitek non puideron cualificar para a carreira .
Resumo da Carreira O Campión do Mundo de McLaren, Ayrton Senna, logrou a pole, estableceu a volta rápida e mantivo vivo o campionato mundial coa súa sexta vitoria da tempada. Segundo co seu terceiro podio consecutivo logo do seu segundo posto en Italia e a súa vitoria na anterior carreira en Portugal foi o Ferrari 640 de Gerhard Berger. O líder do Campionato do Mundo, Alain Prost, terminou terceiro no seu McLaren na súa última carreira no equipo co que gañou os campionatos mundiais de pilotos de e .
Completando os puntos estaban a 'revelación da tempada' Jean Alesi no seu Tyrrell en cuarto lugar, o modelo máis vello de Williams-Renault de Patrese en quinto no que sería a última carreira do FW12C, e sexto o Lamborghini V12 que logrou o seu primeiro e único punto da tempada pilotado por Alliot.
O terceiro posto de Prost deulle unha vantaxe de 16 puntos sobre Senna, a falta de dúas carreiras. Se quería conservar o seu título, o brasileiro tería que gañar tanto no Xapón como no Gran Premio de Australia de 1989 e que Prost non anotara máis de dous puntos. Se ese fora o caso e ambos terminasen a tempada coa mesma cantidade de puntos, Senna gañaría o campionato por ter seis vitorias sobre as catro de Prost.
Clasificación
Pre Cualificación
Pos Nº Piloto Construtor Tempo diferenza 1 17 Nicola Larini Osella-Ford 1:23.566 — 2 37 JJ Lehto Onyx-Ford 1:23.958 +0.392 3 18 Piercarlo Ghinzani Osella-Ford 1:24.586 +1.020 4 30 Philippe Alliot Lola-Lamborghini 1:24.610 +1.044 5 40 Gabriele Tarquini AGS-Ford 1:24.847 +1.281 6 36 Stefan Johansson Onyx-Ford 1:24.944 +1.378 7 31 Roberto Moreno Coloni-Ford 1:25.074 +1.508 8 29 Michele Alboreto Lola-Lamborghini 1:25.646 +2.080 9 34 Bernd Schneider Zakspeed-Yamaha 1:25.673 +2.107 10 41 Yannick Dalmas AGS-Ford 1:26.131 +2.565 11 35 Aguri Suzuki Zakspeed-Yamaha 1:26.609 +3.043 12 33 Oscar Larrauri EuroBrun-Judd 1:26.803 +3.237 13 32 Enrico Bertaggia Coloni-Ford 1:27.236 +3.670
Cualificción Pos Nº piloto Construtor Q1 Q2 Diferenza 1 1 Ayrton Senna McLaren-Honda 1:21.855 1:20.291 — 2 28 Gerhard Berger Ferrari 1:22.276 1:20.565 +0.274 3 2 Alain Prost McLaren-Honda 1:23.113 1:21.368 +1.077 4 23 Pierluigi Martini Minardi-Ford 1:22.243 1:21.479 +1.188 5 30 Philippe Alliot Lola-Lamborghini 1:23.597 1:21.708 +1.417 6 6 Riccardo Patrese Williams-Renault 1:24.033 1:21.777 +1.486 7 11 Nelson Piquet Lotus-Judd 1:23.235 1:21.922 +1.631 8 7 Martin Brundle Brabham-Judd 1:23.761 1:22.133 +1.842 9 4 Jean Alesi Tyrrell-Ford 1:24.615 1:22.363 +2.072 10 20 Emanuele Pirro Benetton-Ford 1:24.647 1:22.567 +2.276 11 17 Nicola Larini Osella-Ford 1:23.538 1:22.620 +2.329 12 8 Stefano Modena Brabham-Judd 1:23.679 1:22.826 +2.535 13 3 Jonathan Palmer Tyrrell-Ford 1:23.494 1:23.052 +2.761 14 19 Alessandro Nannini Benetton-Ford 1:24.233 1:23.105 +2.814 15 22 Andrea de Cesaris Dallara-Ford 1:24.900 1:23.186 +2.895 16 9 Derek Warwick Arrows-Ford 1:24.161 1:23.222 +2.931 17 37 JJ Lehto Onyx-Ford 1:24.322 1:23.243 +2.952 18 12 Satoru Nakajima Lotus-Judd — 1:23.309 +3.018 19 16 Ivan Capelli March-Judd 1:23.401 — +3.110 20 24 Luis Pérez-Sala Minardi-Ford 1:23.908 1:23.443 +3.152 21 5 Thierry Boutsen Williams-Renault 1:24.839 1:23.657 +3.366 22 10 Eddie Cheever Arrows-Ford 1:24.222 1:23.729 +3.438 23 21 Alex Caffi Dallara-Ford 1:24.658 1:23.763 +3.472 24 26 Olivier Grouillard Ligier-Ford 1:24.991 1:23.931 +3.640 25 18 Piercarlo Ghinzani Osella-Ford 1:26.147 1:24.003 +3.712 26 15 Maurício Gugelmin March-Judd 1:28.311 1:24.707 +4.416 27 25 René Arnoux Ligier-Ford 1:26.767 1:25.190 +4.899 28 39 Pierre-Henri Raphanel Rial-Ford 1:28.311 1:25.443 +5.152 29 38 Gregor Foitek Rial-Ford — 1:29.226 +8.935
Carreira Pos Nº Piloto Construtor voltas Tempo/Retirada Grella Puntos 1 1 Ayrton Senna McLaren-Honda 73 1:47:48.264 1 9 2 28 Gerhard Berger Ferrari 73 + 27.051 2 6 3 2 Alain Prost McLaren-Honda 73 + 53.788 3 4 4 4 Jean Alesi Tyrrell-Ford 72 + 1 volta 9 3 5 6 Riccardo Patrese Williams-Renault 72 + 1 volta 6 2 6 30 Philippe Alliot Lola-Lamborghini 72 + 1 volta 5 1 7 22 Andrea de Cesaris Dallara-Ford 72 + 1 volta 15 8 11 Nelson Piquet Lotus-Judd 71 + 2 voltas 7 9 9 Derek Warwick Arrows-Ford 71 + 2 voltas 16 10 3 Jonathan Palmer Tyrrell-Ford 71 + 2 voltas 13 Ret 10 Eddie Cheever Arrows-Ford 61 Motor 22 Ret 20 Emanuele Pirro Benetton-Ford 59 Trompo 10 Ret 21 Alex Caffi Dallara-Ford 55 Motor 23 Ret 7 Martin Brundle Brabham-Judd 51 Trompo 8 Ret 15 Maurício Gugelmin March-Judd 47 Colisión 26 Ret 24 Luis Pérez-Sala Minardi-Ford 47 Trompo 20 Ret 5 Thierry Boutsen Williams-Renault 40 Bomba combustible 21 Ret 26 Olivier Grouillard Ligier-Ford 34 Motor 24 Ret 23 Pierluigi Martini Minardi-Ford 27 Trompo 4 Ret 16 Ivan Capelli March-Judd 23 Transmisión 19 Ret 37 JJ Lehto Onyx-Ford 20 Caixa de cambos 17 Ret 18 Piercarlo Ghinzani Osella-Ford 17 Caixa de cambios 25 Ret 19 Alessandro Nannini Benetton-Ford 14 Trompo 14 Ret 8 Stefano Modena Brabham-Judd 11 Electrical 12 Ret 17 Nicola Larini Osella-Ford 6 Suspensión 11 Ret 12 Satoru Nakajima Lotus-Judd 0 Colisión 18 NSC 25 René Arnoux Ligier-Ford NSC 39 Pierre-Henri Raphanel Rial-Ford NSC 38 Gregor Foitek Rial-Ford NSCP 40 Gabriele Tarquini AGS-Ford NSCP 36 Stefan Johansson Onyx-Ford NSCP 31 Roberto Moreno Coloni-Ford NSCP 29 Michele Alboreto Lola-Lamborghini NSCP 35 Aguri Suzuki Zakspeed-Yamaha NSCP 41 Yannick Dalmas AGS-Ford DNPQ 34 Bernd Schneider Zakspeed-Yamaha NSCP 33 Oscar Larrauri EuroBrun-Judd NSCP 32 Enrico Bertaggia Coloni-Ford
Notas Primeira saída nun Grand Prix : J.J. Lehto Gregor Foitek substituíu a Christian Danner en Rial, pero abandonou o equipo despois da carreira, cando sufriu un forte accidente na cualificación debido a perda do alerón traseiro do coche.
Posicións logo da carreira
Clasificación no campionato de pilotos PosPilotoPuntos 1 Alain Prost 76 (81) 2 Ayrton Senna 60 3 Nigel Mansell 38 4 Riccardo Patrese 30 5 Thierry Boutsen 24
Clasificación do campionato de construtores Pos Construtor Puntos 1 McLaren-Honda141 2 Ferrari59 3 Williams-Renault54 4 Benetton-Ford22 5 Tyrrell-Ford16
Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.
Notas
Véxase tamén
Ligazóns externas
Categoría:Grandes Premios de Fórmula 1 de 1989 Categoría:Gran Premio de España de Fórmula 1