Tarasije (ili Tarazije; grčki Ταράσιος; Carigrad, Bizantijsko Carstvo, o. 730 – Carigrad, Bizantijsko Carstvo, 25. februar 806) bio je patrijarh Carigrada od 25. decembra 784. do svoje smrti te je u pravoslavlju slavljen kao svetac. Bio je sin uglednog sudije te rođak kasnijeg patrijarha Focija I Velikog. Prije nego šta je postao patrijarh, bio je sekretar bizantijskog cara Konstantina VI i njegove majke, Irene od Atine,St. Tarasius the Archbishop of Constantinople. "He was rapidly promoted at the court of the emperor Constantine VI Porphyrogenitos (780-797) and Constantine’s mother, the holy Empress Irene (August 7), and the saint attained the rank of senator.” koja je bila de facto vladarica, potpuno upravljajući državom.
Isprva je Tarasije bio ikonoklast, ali se potom "pokajao" te je otišao u manastir. Irena ga je smatrala odanim te ga je izabrala za patrijarha nakon šta se s tog mjesta povukao Pavao IV Carigradski.St. Tarasius. "In 784 when Paul IV Patriarch of Constantinople died Tarasius was an imperial secretary, and a champion of the veneration of images.” Budući da je htio popraviti odnos Rima i Konstantinopolja, Tarasije je nagovorio Irenu da pošalje pismo papi Hadrijanu I, kako bi papa poslao svoje diplomate u Konstantinopolj. Tako je održan Drugi nikejski sabor 787. te je Tarasije službeno odobrio poštovanje prema ikonama.
Ipak, Tarasije je bio i kontroverzan patrijarh zbog razvoda cara Konstantina, koji se zaljubio u svoju služavku Teodotu te je htio razvod od svoje žene, Marije od Amnije. Tarasije je nevoljko odobrio razvod te se car razveo od Marije u januaru 795, a Tarasije je bio patrijarh i tokom vladavina same Irene i njenog nasljednika koji ju je svrgnuo, Nikefora I.
Reference
| width="30%" align="center" | Prethodnik:Pavao IV Carigradski | width="40%" align="center" | Patrijarh Konstantinopolja | width="30%" align="center" | Nasljednik:Patrijarh Nikifor
Kategorija:Carigradski patrijarsi Kategorija:Pravoslavni sveci Kategorija:Bizantijci u 8. vijeku Kategorija:Bizantijci u 9. vijeku