Карл II (; * 30 октомври 1804, Брауншвайг; † 18 август 1873, Женева) от род Велфи (Нов Дом Брауншвайг), е херцог на Брауншвайг-Люнебург и херцог на Херцогство Брауншвайг от 1815 до 1830 г.

Живот Той е големият син на херцог Фридрих Вилхелм (1771 – 1815) и съпругата му принцеса Мария фон Баден (1782–1808), дъщеря на принц Карл Лудвиг фон Баден (1755 – 1801) и съпругата му Амалия фон Хесен-Дармщат, която е сестра на Елизавета Алексеевна, руска императрица, съпруга на император Александър I.

След смъртта на баща му десетгодишният Карл го наследява като херцог. Първо той е под опекунството на английския крал Джордж IV от Великобритания-Хановер, който назначава за негов възпитател хановерския дипломат Фридрих Вилхелм Александър фон Линсинген.

На 16 юни 1815 г. Карл става херцог на Брауншвайг и княз на Оелс; той предава владението над Княжество Олешница (Оелс) през януари 1826 г. на брат си Вилхелм.

На 30 октомври 1823 г. Карл II поема управлението в Брауншвайг. Той не признава някои от решенията на Джордж IV. На 7 септември 1830 г. жителите на Брауншвайг въстават против живеещият в лукс княз, наричан затова „Диаманти херцог“. Тогава резиденцията му, старият барок дворец в Брауншвайг, изгаря до основите. На същия ден Карл, заедно с част от двора му и брат му, бяга от града. Народното събрание назначава на 2 декември 1830 г. брат му Вилхелм да води временно управлението на страната. Вилхелм поема управлението на 20 април 1831 г. Свалянето на Карл е признато през юли 1832 г. Paul Zimmermann: Karl II., Herzog zu Braunschweig und Lüneburg. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 15, Duncker & Humblot, Leipzig 1882, S. 281 – 285.

Карл живее след това в Испания, Англия, Франция и в Швейцария. Умира неженен през 1873 г. в Женева. Голямото си богатство, вложено главно в диаманти, той преписва на този град, където му построяват паметник.

Източници

Литература Ernst zu Münster: Widerlegung der Ehrenrührigen Beschuldigungen, welche sich … der regierende Herr Herzog von Braunschweig gegen Ihren erhabenen Vormund und die während Ihrer Minderjährigkeit mit der Verwaltung Ihrer Lande und Ihrer Erziehung beauftragten Männer erlaubt haben. Schulze, London 1827. Heinrich Rudolph Brinkmann: Publicistische Prüfung der Beschwerden des Herzogs Karl von Braunschweig in Betreff der vormundschaftlich Verwaltung Seiner Majestät von Großbritannien und Hannover. 1829. L. von Cramm: An die hohe deutsche Bundesversammlung. Rechtfertigende Erklärung der Herzoglich-Braunschweigischen Landstände, betreffend ihre Differenz mit dem Durchlauchtigsten Herzog Carl von Braunschweig-Lüneburg, wegen der unter dem 28. April 1820 publicirten Erneuerten Landschafts-Ordnung. Andrä, Frankfurt/Main 1829. Ernst Ludwig Große: Offener Brief eines Braunschweiger Bürgergardisten an Seine Durchlaucht den vormals regierenden Herzog Karl von Braunschweig im Namen des Braunschweigischen Volkes und der Bürgergarde. Hanau 1830. H. F. R. Herrmann: Beurtheilung der gegen den Herzog Karl von Braunschweig erschienenen öffentlichen Anklage: ‚der Aufstand der Braunschweiger am 6ten und 7ten September 1830, seine Veranlassung und seine nächsten Folgen‘. Diplomatisches Institut, Frankfurt am Main 1832. Chaltas: Le Duc Charles de Brunswick avant et depuis la Révolution de Brunswick en septembre 1830. Paris 1832. Le duc de Brunswick. Sa vie et ses moeurs. Extraits de notes et correspondances intimes, mémoires et papiers de famille, documents officiels, anecdotes etc., etc. Sartorius, Paris 1875. Paul Zimmermann: Karl II., Herzog zu Braunschweig und Lüneburg. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 15, Duncker & Humblot, Leipzig 1882, S. 281 – 285. Fritz Hartmann: Der Diamantenherzog und sein Hoftheater. Eine Episode aus der braunschweigischen Bühnengeschichte. In: Zeitschrift für Theaterwesen, Literatur und Musik. Amtliches Blatt des Deutschen Bühnen-Vereins. Verlag von Bühne und Welt, Hamburg 1908. Otto Böse: Die Enthronung des Herzogs Karl II. von Braunschweig. Westermann, Braunschweig 1935 (Braunschweig TeH., Diss. v. 10. Februar 1934). Otto Böse: Karl II., Herzog zu Braunschweig und Lüneburg. Ein Beitrag zur Metternichforschung. Gersbach & Sohn, Braunschweig 1956. Tibor Dénes: Marx, Engels et le duc de Brunswick. In: Journal de Genéve. Genf vom 23. – 25. Dezember 1961 Nr. 300. Tibor Dénes: Lehr und Wanderjahre eines jungen Schweizers (1845 – 1848). Jakob Lukas Schabelitz, Herzog Karl II. von Braunschweig und die Deutsche Londoner Zeitung. In: Schweizerische Zeitschrift für Geschichte. Revue Suisse d'histoire. Revista storia svizzera. Band 16. Basel 1966 Heft 1, S. 34 – 79. Joachim Kühn: Gentz, Metternich und Herzog Karl II. nach dessen Vertreibung. In: Braunschweigisches Jahrbuch. Wolfenbüttel 1967 S. 78 – 101. Walter Deeters: Karl II., Herzog von Braunschweig-Lüneburg-Wolfenbüttel. In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 11, Duncker & Humblot, Berlin 1977, ISBN 3-428-00192-3, S. 226 (Digitalisat). Gerhard Schildt: Karl II., Herzog von Braunschweig-Lüneburg. In: ISBN 3-7752-5838-8, S. 92f Wolfgang Frühauf: Stadtdirektor Wilhelm Bode und Finanzdirektor Thielau. Zwei aufrechte Braunschweiger und der Diamantenherzog. In: Braunschweigischer Kalender. Meyer, Braunschweig 1990 , S. 65 – 66. Fritz Reinboth: Zeitgenössische Berichte über den Invasionsversuch des Herzogs Carl II. von Braunschweig bei Ellrich am 30. November 1830. In: Beiträge zur Geschichte aus Stadt und Kreis Nordhausen. Band 28. Neukirchner, Nordhausen 2003, S. 109 – 119.

Белетристика Karl Braun: Der Diamanten-Herzog. Ein deutscher Prinzenspiegel. A. Hofmann & Co., Berlin 1881. Wilhelm Scholz: Unter dem Fanal. Historische Erzählung aus der Zeit des Diamantenherzogs Karl II. von Braunschweig. Scholz, Braunschweig 1910. Georg Schwarz: Der Diamanten-Herzog. Geschichte eines Prätendenten. Frundsberg-Verlag, Berlin 1935.

Категория:Херцог (Брауншвайг-Люнебург) Категория:Херцог (Брауншвайг) Категория:Велфи