Мікала́еўскі нацыяна́льны белару́скі сельсаве́т — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Заборскай воласці Клінцоўскага павета Бранскай губерні РСФСР. Гэтая структура была створана ў пачатку 1929 года ў якасці эксперыменту ў межах савецкай палітыкі карэнізацыі і канкрэтна яе беларускага кірунку — беларусізацыі.

Гісторыя стварэння У другой палове 1920-х гадоў цэнтральныя савецкія ўлады ў Маскве, у прыватнасці УЦВК РСФСР, пачалі актыўна патрабаваць ад кіраўніцтва Бранскай губерні рэалізацыі палітыкі карэнізацыі сярод нацыянальных меншасцей. Да іх адносіліся ў першую чаргу беларусы і ўкраінцы, якія кампактна пражывалі ў заходніх паветах Бранскай губерні – той часткі былой Гомельскай губерні, што была далучаная да РСФСР пасля ўзбуйнення БССР.

У сярэдзіне студзеня 1929 года, рэагуючы на ціск зверху і з афіцыйнай мэтай паляпшэння працы з нацыянальнымі меншасцямі, Прэзідыум Бранскага губернскага выканаўчага камітэта прыняў адпаведную пастанову. Яна прадпісвала Клінцоўскаму павятоваму выканкаму ў выглядзе вопыту вылучыць адзін беларускі сельсавет і ўвесці ў ім справаводства на роднай мове. Такім эксперыментальным саветам неўзабаве і быў афіцыйна вызначаны Мікалаеўскі сельсавет Заборскай воласці.

Правал эксперыменту Працэс беларусізацыі справаводства ў сельсавеце праваліўся практычна адразу пасля свайго пачатку, чаму паспрыяў шэраг аб’ектыўных і суб’ектыўных фактараў. На ўзроўні воласці і павета цалкам адсутнічалі падрыхтаваныя работнікі і чыноўнікі, якія валодалі б літаратурнай беларускай мовай і маглі б весці на ёй афіцыйную дакументацыю. Зносіны паміж сельсаветам і вышэйшымі органамі ўлады ўсё роўна павінны былі весціся па-руску.

Акрамя таго, мясцовае беларускае сялянства, якое ўжо было моцна ахоплена працэсамі русіфікацыі ў індустрыяльнай Бранскай губерні, не мела ніякай практычнай патрэбы ў пераводзе дакументаў на беларускую мову. Атрыманне даведак і іншых афіцыйных папер на мове, якая не выкарыстоўвалася нідзе больш у дзяржаўным і эканамічным жыцці РСФСР, было для іх бессэнсоўным і непрактычным крокам.

У выніку вопыт па стварэнні нацыянальнага беларускага сельсавета на Браншчыне застаўся выключна фармальнай дэкларацыяй, як і іншыя ініцыятывы бранскіх улад па карэнізацыі. З ліквідацыяй Бранскай губерні восенню 1929 года і ўваходжаннем яе ў склад Заходняй вобласці, а таксама са зменай агульнасаюзнага палітычнага курсу ў пачатку 1930-х гадоў, падобныя ініцыятывы былі цалкам згорнуты.

Гл. таксама Беларусізацыя ў Бранскай губерні Беларусы ў Бранскай вобласці Беларусізацыя ў расійскіх рэгіёнах

Крыніцы

Літаратура

Катэгорыя:Беларусізацыя Катэгорыя:Гісторыя Бранскай вобласці Катэгорыя:Беларусы ў Расіі Катэгорыя:1929 год у Расіі Катэгорыя:З’явіліся ў 1929 годзе