ShipGoo001 — умоўная назва нядаўна адкрытых форм мікробнага жыцця, знойдзеных ў выглядзе біяплеўкі на судне ў Вялікіх азёрах. Папярэднія даследаванні паказваюць на наяўнасць як менш двух раней невядомых відаў: прадстаўніка архей і прадстаўніка бактэрый.
Адкрыццё
Улетку 2024 года даследчае судна Blue Heron праводзіла вывучэнне водарасцей на возеры Эры, адным з Вялікіх азёр на мяжы Канады і ЗША. Судна было накіравана на верф на рацэ Каяхога ў Кліўлендзе для інспекцыі пашкоджаных падшыпнікаў вяслярнага вала. Падчас агляду капітан судна, Руал Лі, заўважыў чорнае слізістае рэчыва, якое выцякала ў раёне стырна. Занепакоены магчымым выцекам забруджвальных рэчываў, ён правёў першапачатковую праверку. Рэчыва не пакідала на паверхні вады вясёлкавай плёнкі, характэрнай для вуглевадародаў, і не загаралася пры кантакце з полымем газавай гарэлкі. Паколькі стырнавы механізм змазваецца толькі цыркулюючай азёрнай вадой, выцек якога-небудзь хімікату з судна быў выключаны. Супрацоўнікі абсерваторыі Вялікіх азёр (Large Lakes Observatory), якая эксплуатуе судна, прысвоілі матэрыялу часовую рабочую назву «ShipGoo001». Узоры рэчыва былі перададзены навукоўцам з Універсітэта Мінесоты для ідэнтыфікацыі. Даследчыкі выявілі ў субстанцыі наяўнасць ДНК. Пры секвенаванні і параўнанні з існуючымі генетычнымі базамі даных высветлілася, што частка ДНК не адпавядае ніводнаму з вядомых арганізмаў, што давала падставы казаць пра магчымае адкрыццё цалкам новых відаў. Пра знаходку было абвешчана ў 2025 годзе.
Уласцівасці біяплеўкі Ва ўзорах біяпленкі было выяўлена каля дваццаці розных паслядоўнасцей ДНК, дзве з якіх аказаліся ўнікальнымі і, як мяркуецца, належалі раней не апісаным формам жыцця. Навукоўцы лічаць найбольш верагодным, што неапазнаныя віды з’яўляюцца аднаклетачнымі арганізмамі, якія каланізавалі кажух стырна. Аднак захоўваецца верагоднасць таго, што гэта можа быць вугляродны матэрыял, які ўтварыўся з рэчываў, узважаных у азёрнай вадзе. Далейшы аналіз паказаў, што асноўны новы від належыць да архей, як мяркуецца, новага, раней невядомага парадку. Другая ўнікальная паслядоўнасць, відавочна, належыць да бактэрыі новага тыпу (філума). Астатнія ідэнтыфікаваныя ДНК належаць мікраарганізмам, якія звычайна сустракаюцца ў бітумных ямах і нафтавых свідравінах. Паколькі ў кажусе стырна практычна адсутнічае кісларод, мяркуецца, што гэтыя арганізмы з’яўляюцца анаэробамі. Магчыма, яны складаюць частку харчовага ланцуга, які існуе ў дадзеным мікрабіёме, і маглі спрыяць карозіі стырнавага вала. Таксама былі выяўлены прыкметы таго, што гэтыя арганізмы могуць выпрацоўваць метан і могуць патэнцыйна выкарыстоўвацца як прамысловы метанаген.
Паходжанне арганізмаў застаецца незразумелым. Адна з гіпотэз складаецца ў тым, што арганізмы маглі знаходзіцца ў спячым стане ў змазачным матэрыяле, нанесеным на стырно раней. Да таго як стаць даследчым суднам, Blue Heron быў рыбалоўным траўлерам, і яго папярэднія ўладальнікі маглі выкарыстоўваць такую змазку. Хоць даследчыя судны і раней выяўлялі новыя формы воднага жыцця, гэта лічыцца першым выпадкам, калі падобнае адкрыццё было зроблена непасрэдна на самім судне.
Навіна пра адкрыццё і яго незвычайную назву выклікала рэакцыю ў сацыяльных сетках.
Крыніцы
Катэгорыя:Анаэробы Катэгорыя:Мікрабіялогія Катэгорыя:Мікраарганізмы