ГродэтурЛазука, Барыс Андрэевіч. Слуцкія паясы і еўрапейскі тэкстыль XVIII стагоддзя. Малы лексікон / Б. А. Лазука; [фота: Б. А. Лазука, М. П. Мельнікаў]. ― Мінск : Беларусь, 2015. — 170, с. : каляр. іл., партр. ; 30 см. Фактычная дата выхаду ў свет ― 2014. ― Бібліяграфія: с. 170―171. ( — «шоўк з Тура») — шчыльная, незмінальная і ноская шаўковая тканіна ў XIX стагоддзі.
«Гро» () у складовых назвах тканін азначаў наяўнасць у іх шоўку. У XIX стагоддзі існавала шмат сартоў шоўку, назвы якіх пачыналіся з «гро»: грагрон, гродафрык («афрыканскі»), гродэнапль («неапалітанскі»). Гродэтур ткалі толькі аднакаляровым і ў цёмных адценнях сіняга, зялёнага і ліловага. Кожная нітка асновы гродэтура закрывалася двума ніткамі ўтка. З гродэтура шылі як жаночую, так і мужчынскую вопратку. Пачынаючы з XX стагоддзя тканіну ў Расіі перасталі вырабляць, і абодзве яе назвы выйшлі з ужывання.
У Расіі гродэтур палюбіўся купецтву і духавенству і ўвасабляў ступень, трывалае становішча ў грамадстве і цвярозы погляд на жыццё. Не абцяжаранае адукацыяй купецтва перайначыла складанае ў вымаўленні і запамінанні слова «гродэтур» у слова «гарнітур», якое існавала ў рускай мове, і менавіта пад такой назвай шаўковая тканіна ўвайшла ў рускую літаратуру і стала своеасаблівым сродкам характарыстыкі персанажаў. Тканіна «гарнітур» сустракаецца ў Ф. М. Дастаеўскага ( носіць гарнітуравыя штаны), М. С. Ляскова і («»).
Літаратура Андреева Р. П. Гродетур // Энциклопедия моды. — СПб.: Издательство «Литера», 1997. — С. 148. — ISBN 5-86617-030-2.
Катэгорыя:Тур (горад) Катэгорыя:Шаўковыя тканіны