L'edificiu del Congresu del Estáu de Puebla ye un inmueble allugáu nel Centru Históricu de Puebla, construyíu en 1833, qu'alluga les actividaes del Honorable Congresu del Estáu de Puebla, organismu depositariu del Poder Llexislativu de Puebla, en Méxicu. La so decoración ye reconocida por el so estilu neoárabe, realizada pol arquiteutu mexicanu Eduardo Tamariz Almendaro.
Historia L'edificiu construyíu en 1833 por don Rafael Guerrero. L'inmueble fuera alzáu pa ser sede de la Sociedá Filarmónica Lliteraria de la Purísima Concepción, que encargábase de brindar enseñanza musical gratuita. La decoración encargar al arquiteutu Eduardo Tamariz Almendaro.
La Sociedá Filarmónica celebró les sos xuntes nel inmueble hasta 1891. En 1884, l'edificiu foi adquiríu pol empresariu Luis García Teruel, renombrándolo como Casín "Teruel". Ente 1894 y 1902, foi conocíu como Teatru "Miranda", so la propiedá de Martín Miranda, quien presumiblemente traxo azulejo dende Sevilla pa la so decoración. Ente 1899 y 1905, fungió como sede del Círculu Católicu, empobináu y fundáu pol italianu Pedro Spina.
Sede del Congresu Mientres el sieglu XIX, el Congresu del Estáu de Puebla nun tenía una sede propia, polo qu'utilizó dellos inmuebles pa les sos sesiones; ente estos atopaben l'edificiu de la Alhóndiga, el Cabildru del Palaciu Municipal, el Colexu del Estáu y l'antiguu Colexu de San Jerónimo.
En 1902,En Les cais de Puebla, l'historiador Hugo Leicht menta que la compra facer en 1903, anque otres fontes refieren a 1902. el Congresu adquirió l'inmueble del númberu 10 de la cai de Correo Viejo (güei 5 poniente, númberu 128) pa tresformalo nel Palaciu Llexislativu. Inauguróse como sede del Congresu'l 1 de febreru de 1905, col entamu de les sesiones de la XVIII Llexislatura.
Arquiteutura La decoración del edificiu ye obra d'Eduardo Tamariz, quien vivió en Puebla dempués d'estudiar en París y visitar el sur d'España y el norte d'África. D'estes influencies procede l'estilu neoárabe del decoráu, visible especialmente nos cuatro fachaes y na escalera del edificiu. La parte esterna destaca pola so decoración morisca o mudéxar.
Describir al trabayu de Tamariz como una "combinación de testures pa llograr l'estilu neoárabe":
La parte cimera de la entrada amuesa una frase del Corán: "Ye voluntá del Ser Supremu qu'haya orde na humanidá, yes bienveníu, que la to estancia seya placentera y que sigas per bon camín".
Referencies
Categoría:Palacios llexislativos Categoría:Palacios de Méxicu Categoría:Monumentos históricos y arqueolóxicos del Centru Históricu de Puebla