Andrew BarronMurray , conocíu como Andy Murray, ye un tenista profesional escocés, que compite pol Reinu Xuníu y qu'anguaño ocupa la decimotercer posición del ranking de la ATP. En payares de 2016 llegó al visu del Ranking ATP depués de 7 años y 3 meses, desque algamara'l puestu nᵘ 2 per primer vegada. Llogró llegar a 41 selmanes nel visu del ranking ATP nel so primer ciclu como n° 1, atopándose asina nel puestu 14 de la tabla histórica de cantidá de selmanes totales atropaes de los 26 xugadores que llograron dicha fazaña. Ye unu de los cuatro tenistes más esitosos del últimu deceniu, xunto con Roger Federer, Rafael Nadal y Novak Djokovic (Los Cuatro Grandes.http://tenis.as.com/tenis/2015/02/01/open_australia/1422793472_006635.html) Remató ocho temporaes consecutives ente los cuatro meyores del ranking, namái atayaes nel añu 2014 cuando remató nel sestu puestu. De la mesma, lleva once temporaes consecutives ente los 20 meyores del ranking (2006-2016) y remató la temporada 2016 como nᵘ 1 del ranking ATP.
Murray mide 1,90 m y tien revés a dos manes; ye conocíu pol so gran sensibilidá cola raqueta, especialmente col revés, yá que con él xenera tiros ganadores y tiros de pase efeutivos; tamién se destacar nel so xuegu la so habilidá pa defender. Magar manifestó que prefier les canches de tierra batida, el so desempeñu foi meyor en superficies dures.
Llogró tres títulos de Grand Slam: el 10 de setiembre de 2012 convertir nel primer británicu en ganar un Grand Slam, al vencer a Novak Djokovic na final del Abiertu d'Estaos Xuníos, desque Fred Perry ganara'l mesmu tornéu en 1936. El 7 de xunetu de 2013 convirtióse tamién nel primer tenista británicu en ganar el tradicional tornéu de Wimbledon, tres 77 años d'ausencia de dichu títulu pa un británicu, desque Fred Perry consiguir, tamién en 1936. Y finalmente, el 10 de xunetu de 2016 coronóse nuevamente campeón en Wimbledon en venciendo por 6-4/7-6/7-6 al canadianu Miloš Raonić. Amás, algamó otres 8 finales de Grand Slam, 5 d'elles nel Abiertu d'Australia, siempres perdiendo ante dalgún miembru de los cuatro grandes. Llogró catorce torneos de categoría Masters 1000, destacando 3 títulos nel Masters de Canadá y otros 3 títulos nel Masters de Shanghai, amás d'algamar otros siete finales de la categoría. Con esto atópase 9° nel ranking de los tenistes que ganaron más torneos Masters 1000, dende 1970. Amás ganó'l ATP World Tour Finals 2016 ganando na final, a Novak Djokovic, y rematando la temporada como n° 1.
Tocantes a la representación nacional, Murray facer cola medaya d'oru de los Xuegos Olímpicos de Londres 2012 en venciendo a Roger Federer 6-2/6-1/6-4 na categoría individual, siendo'l primer británicu en ganar l'oru olímpico en tenis, desque Josiah Ritchie facer en 1908. Amás, tamién en 2012, ganó la medaya de plata en dobles mestos xunto a Laura Robson. Repitió al ganar la medaya d'oru n'individuales de los Xuegos Olímpicos de Rio de Janeiro 2016, ganando a Juan Martín del Potro, nun gran partíu final. Asina mesmu, en payares de 2015, foi'l principal impulsor de la victoria del Equipu de Copa Davis del Reinu Xuníu na Copa Davis 2015 xunto a James Ward, Kyle Edmund, y el so hermanu Jamie Murray -en dobles- ante'l Equipu de Copa Davis de Bélxica, lideráu por David Goffin, ganando los 11 puntos apostaos nel añu.http://www.emol.com/noticias/Deportes/2015/11/29/761517/Andy-Murray-nuevamente-ye-el-heroe-de-Gran-Bretana-al-ganar-puntu-decisivu-de-Copa-Davis.html
Otros llogros de Murray son los 45 títulos ATP, en 67 finales. El so rendimientu ye de 78,48% de victories, lo que lo asitia anguaño como'l novenu meyor de la historia; y con un 85,71% en canches de verde, ye anguaño'l terceru meyor. Amás, con 99 trunfos, ye l'octavu tenista con más victories ante tenistes allugaos nel Top 10. En torneos de Grand Slam algamó 18 cuartos de final o una posición meyor -consecutivamente- ente l'Abiertu d'Australia 2011 y el Campeonatu de Wimbledon 2015, cola esceición del Tornéu de Roland Garros 2013 nel que nun participó por una mancadura; y, 28 cuartos de final o meyor posición, en total. Amás, ye unu de los cuatro tenistes qu'algamó 5 o más finales nel Abiertu d'Australia. En 2011 tresformar nel séptimu xugador, na era abierta, n'algamar les semifinales o posición meyor, de los 4 torneos de Grand Slam, y cola final alcanzada en Roland Garros 2016 llogró ser finalista en tolos torneos de grand slam.
El 31 d'avientu de 2016 recibió'l títulu de Sir.
Vida personal
Andrew nació nel llar de Will y Judy Murray. El so güelu maternu, Roy Ersine, foi xugador de fútbol profesional na década de 1950. L'hermanu de Andy, Jamie tamién ye xugador de tenis profesional, pero ta más enfocáu al circuitu de dobles.
Dempués del divorciu de los sos padres, cuando Andy tenía nueve años, él y el so hermanu Jamie vivieron col so padre. Asistió al Dunblane Primary School, y tuvo presente mientres la masacre qu'asocedió nesi centru d'estudios en 1996.Faultless young Scot who is all set to take on the tennis world, The Scotsman, 14 de setiembre de 2004 Naquel episodiu tráxicu, Tomás Hamilton asesinó 17 persones antes de suicidase. Murray menta que yera demasiáu nuevu pa entender qué asocedía y prefier nun falar d'esa tema mientres les entrevistes, pero na so autobiografía "Hitting Back" menta qu'asistió a un grupu xuvenil dirixíu por Hamilton, y qu'inclusive la so madre llevar nel so coche, en dalguna ocasión.
A los 15 años, Andy foi convidáu a entrenar nel Rangers Football Club (na so escuela) pero decidió enfocase na so carrera tenística y camudóse a Barcelona, España. Estudió nel Schiller International School y entrenó nes canches de magre de l'Academia Sánchez-Casal. Murray describió aquella dómina como un gran sacrificiu. Mientres la so estancia n'España, entrenó so la direición d'Emilio Sánchez Vicario, ex nᵘ 1 del mundu, nel ranking de dobles
Andy Murray nació cola rótula bífida (esti güesu ta estremáu en dos estructures, en cuenta de la estructura común que ye una). Esta condición foi-y diagnosticada a los 16 años y frecuentemente ye causa dolor nel área.
Murray esta casáu con Kim Sears; son padres de Sophia, nacida'l 7 de febreru de 2016.
Carrera ATP
2005
Llogró'l saltu más altu de cualquier xugador nel Top 100 del añu anterior, al xubir 449 posiciones hasta'l nᵘ 65. Foi'l segundu xugador más nuevu en terminar Top 100 (detrás de Novak Djokovic) y foi'l primer adolescente de Gran Bretaña en terminar Top 100 dende Buster Mottram en 1974. Llegó siquier a segunda ronda en 10 torneos ATP. Nel entamu d'añu xugó principalmente Challengers y Futures.
Fixo'l so debú ATP nel Tornéu de Barcelona (perdiendo ante Jan Hernych). Tuvo'l so despegue mientres la xira en verde británica. Ganó los sos primeros partíos nel Tornéu de Queen's Club, venciendo a Santiago Ventura y Taylor Dent pa llegar a tercer ronda (perdiendo ante Thomas Johansson). Foi'l postreru británicu en siguir con vida en Wimbledon hasta tercer ronda. Venció a George Bastl y Radek Stepanek en sets corríos antes de cayer ante David Nalbandian en cinco sets en diendo enriba dos sets a cero.
Mientres el branu ganó los títulos del Challenger d'Aptos (venciendo a Rajeev Ram) y del Challenger de Binghamton (venciendo al colombianu Alejandro Falla).
Fixo'l so debú nel US Open xugando dos partíos a cinco sets (venciendo a Andrei Pavel, perdiendo ante Arnaud Clément).
Fixo'l so debú en singles de Copa Davis ante Suiza en repescar del Grupu Mundial, perdiendo con Stanislas Wawrinka en sets corríos.
Llegó a la so primer final ATP nel Tornéu de Bangkok, venciendo a George Bastl, Robin Soderling, Robby Ginepri y a Paradorn Srichaphan antes de cayer ante'l nᵘ 1 Roger Federer. Nel so últimu tornéu ATP del añu, llegó a cuartos nel Tornéu de Basilea, venciendo al so compatriota Tim Henman en primer ronda nel tie-break del tercer set. Tamién ganó a Tomáš Berdych antes de cayer ante Fernando González.
Foi'l británicu más nuevu en xugar una serie de Copa Davis con 17 años, 293 díes cuando xunto a David Sherwood vencieron a los israelinos Jonathan Erlich y Andy Ram en marzu. Tamién xugó Copa Davis (xunto con Greg Rusedski) en ganar ante los suizos Yves Allegro y Roger Federer.
2006
Terminó Top 20 per primer vegada nel nᵘ 17 y llogró'l so primer títulu ATP. Foi'l segundu xugador más nuevu (detrás de Novak Djokovic) en terminar l'añu Top 20. Depués d'empezar la temporada con récor de 12-14, dende mediaos de xunu llogró rexistru de 28-11.
Los sos meyores resultaos fueron cuartos de final nel Tornéu de Nottingham (perdiendo ante Andreas Seppi), cuarta ronda en Wimbledon (venciendo al nᵘ 5 Andy Roddick, perdiendo ante Marcos Baghdatis), semifinales nel Tornéu de Newport (perdiendo ante Justin Gimelstob), la so tercera final ATP nel Tornéu de Washington (perdiendo de nuevu ante Arnaud Clément), semifinales nel Masters de Toronto (perdiendo ante Richard Gasquet) y cuartos de final nel Masters de Cincinnati (venciendo al nᵘ 1 Roger Federer, perdiendo ante Andy Roddick).
Foi unu de los dos xugadores (xunto con Rafael Nadal) en vencer nel añu a Federer y cortó la so racha de 55 victories siguíes n'América del Norte.
Depués llegó a cuarta ronda nel US Open (venciendo al nᵘ 11 Fernando González, perdiendo ante Nikolay Davydenko).
Los sos meyores resultaos tres el US Open fueron tercer ronda nel Masters de Madrid (venciendo al nᵘ 3 Ivan Ljubicic, perdiendo ante Novak Djokovic) y nel Masters de París-Bercy (perdiendo ante Dominik Hrbaty).
Antes de la so esitosa segunda metá, llogró'l so primer títulu ATP nel Tornéu de San José en febreru, venciendo al nᵘ 3 Andy Roddick en semifinales y al nᵘ 11 y ex nᵘ 1 Lleyton Hewitt nel tie-break del tercer set. Salvó dos puntos de partíu ante Hewitt pa ser el xugador más nuevu del añu en ganar el so primer títulu ATP nel añu con 18 años y nueve meses. Depués xubió del 60 al Top 50 per primer vegada nel nᵘ 47.
Empezó a trabayar col ex Top 10 Brad Gilbert nel Tornéu de Washington (31 de xunetu) y tuvo 19-8 con él. Quedó 4-4 ante rival Top 10 y atropó marques de 26-14 n'asfaltu, 9-4 en verde y 4-5 en magre.
2007
Siguió col so ameyoramientu nel ranking, terminando Top 15 per primer vegada nel nᵘ 11. Llegó al Top 10 d'abril y tuvo ende nueve selmanes, llegando al nᵘ 8 en xunu. A pesar del ésitu, perdióse cuasi cuatro meses por mancadures nel so llombu y muñeca.
Tuvo un potente entamu de 23-5 hasta marzu, llegando siquier a semifinales en cinco de los sos seis torneos. Abrió cola final nel Tornéu de Doha (venciendo al nᵘ 3 Nikolái Davydenko, perdiendo ante Ivan Ljubicic) y depués fixo cuarta ronda nel Abiertu d'Australia (perdiendo ante Rafael Nadal en cinco sets).
En febreru tuvo semifinales siguíes en torneos ATP World Tour Masters 1000 nel Masters d'Indian Wells (venciendo al nᵘ 4 Nikolái Davydenko, al nᵘ 9 Tommy Haas, perdiendo ante Novak Djokovic) y nel Masters de Miami (venciendo a Andy Roddick-retiru, perdiendo de nuevu ante Djokovic).
N'abril sufrió una mancadura nel so llombu en primer ronda de dobles nel Masters de Montecarlu y tuvo fuera un mes.
Depués nel so segundu tornéu tres el so regresu nel Masters de Hamburgu, el 15 de mayu, mancóse la so muñeca derecha mientres vencía 5-1 a Filippo Volandri y tuvo que retirase. Tuvo fuera por cuasi tres meses ante de volver el 7 d'agostu nel Masters de Canadá onde cayó en segunda ronda ante Fabio Fognini. Na selmana siguiente perdió con Marcos Baghdatis en primer ronda nel Masters de Cincinnati y depués llegó a tercer ronda nel US Open (perdiendo ante Duck Hee Lee).
Terminó'l restu de la temporada con una gran marca de 16-4. Lideró a Gran Bretaña de regresu al Grupu Mundial 2008 al ganar los sos dos singles contra Croacia nel repechaje, incluyendo una victoria en cinco sets sobre Marin Cilic nel primer puntu.