Jayceon Terrell Taylor , más conocíu como Game, ye un raperu d'Estaos Xuníos. Ganó popularidá tres l'ésitu del so álbum debú The Documentary, so la producción de G-Unit.
Ye consideráu como unu de los raperos de la nueva xeneración de la mariña oeste, y asina lo manifiesta'l mesmu en munches entrevistes y conciertos.
Carrera musical Empiezos, influencies y mocedá The Game nacíu como Jayceon Terrell Taylor nació en Los Angeles, California y creció en Compton, California. Pasó parte la so vida na banda de los bloods nun barriu conocíu como Santana Blocc a pesar de que creció pa convertise nun miembru de los Bloods. N'ochobre de 2006 una entrevista col corresponsal de noticies de MTV Sway Calloway, The Game describió la so familia como "disfuncional" y afirmó que'l so padre abusó d'una de les sos hermanes. Dempués de graduase nel Compton High School mientres 1999, Taylor asistió a la Universidá Estatal de Washington con una beca de baloncestu, pero foi espulsáu mientres el primer semestre por cuenta d'acusaciones de drogues. Foi entós cuando empezó a traficar con drogues. A la edá de dieciocho, empezó a siguir la vida delictiva del so hermanascu, "Big Fase 100", que foi'l líder del Bloque Cedru Pirus.
En 2001 The Game llevaba una repartu de droga nel que foi disparáu 5 vegaes. Entós, mientres taba nel hospital, The Game mandó al so hermanu a que-y mercara tolos discos de los raperos del momentu y dende entós y planiando la so estratexa estudiando diversos álbumes clásicos del rap (tal que apaez na lletra de "Dreams"), entamó la so carrera como raperu. Los álbumes fueron: It's On (Dr. Dre) 187um Killa d'Eazy-Y, Enter the Wu-Tang (36 Chambers) de Wu-Tang Cla, Conspiracy de Junior M.A.F.I.A., Daily Operation de Gang Starr, Straight Outta Compton de N.W.A., Devil's Night de D12, Get Rich or Die Tryin' de 50 Cent, The Master de Rakim, Beg for Mercy de G-Unit, Thug Life: Volume 1 de Thug Life, Lifestylez ov da Poor & Dangerous de Big L, Based On A True Story de Mack 10, Capital Punishment (album) de Big Pun, Represent (Fat Joe album) de Fat Joe, Restless de Xzibit, KRS-One (album) de KRS-One, Big Willie Style de Will Smith, Bow Down de Westside Connection, It's a Big Daddy Thing de Big Daddy Kane, O.G. Orixinal Gangster d'Ice T, Y. 1999 Eternal de Bone Thugs-n-Harmony, Cypress Hill (album) de Cypress Hill, Dogg Food de Tha Dogg Pound, The Shadiest One de WC (raperu), Y.L.Y.: The Final World Front de Busta Rhymes, He's the DJ, I'm the Rapper de DJ Jazzy Jeff & The Fresh Prince, The Geto Boys de Geto Boys, The Predator d'Ice Cube, Roots of Evil de Kool G Rap, Cheers d'Obie Trice, King of Rock de Run-D.M.C., It's Dark and Hell Is Hot de DMX, The Slim Shady LP d'Eminem, Regulate...G Funk Yera de Warren G, Naughty by Nature (album) de Naughty by Nature, Reasonable Doubt de Jay-Z, Ready To Die de The Notorious B.I.G., All Eyez On Me de 2pac, The Chronic de Dr. Dre, Doggystyle de Snoop Dogg y Illmatic de Nas. Darréu dempués fixo un Mixtape y apurrir a los so hermanu por que lu espublizara y 5 meses dempués sería afayáu por Dr. Dre. Que poco dempués lo fichó pa la so productora, Aftermath Entertainment.
Discos independientes, pasu a productora mayor y G-Unit The Game desenvuelvo una estratexa pa convertise en raperu, cola ayuda de Big Fase, que fundó El Black Wall Street Documents.. El sellu presentó orixinalmente artistes tales como Copes Malone, Vita, y Nu Jerzey Diablu, xunto con The Game. El so nome foi heredáu pola so güela, que siempres dicía que yera'l "xuegu" de daqué. The Game empezó a llograr notoriedá cuando asistió a una batalla de hip-hop entamada por Russell Simmons y Louis Farrakhan, el so primer trabayu foi'l mixtape "You Know What It Is Vol. 1" en 2002, siguíu por un contratu discográficu col sellu independiente, Get Baxa Recordz propiedá de la JT Bigga Figga. Orixinalmente Sean Combs de Bad Boy Records diba roblar con The Game pa la so discográfica, pero ésti y el so mixtape llamaron l'atención del famosu productor Dr. Dre, que lo contrató pal so sellu Aftermath Entertainment en 2003. N'ochobre de 2004, llanzó'l so primer álbum Untold Story con Get Low Recordz, que vendió más de 300.000 copies nos sos trés primeros meses. L'álbum incluyía artistes tales como Sean T, Young Noble (de Outlawz) y JT Bigga Figga. The Game tamién apaeció en delles mixtapes entamaes por DJ's como DJ Kayslay, DJ Whoo Kid y DJ Clue.
The Game tamién publicó una segunda mixtape You Know What It Is Vol. 2 al traviés del so propiu sellu discográficu y apaeció nel videoxuegu NBA Live 2004, sobre un cantar producíu por Fredwreck llamáu "Can't Stop Me".
Tamién fixo munchos amiestos con temes d'Eazy-Y. The Game lleva tatuáu nel so pechu N.W.A., el logotipu de la ciudá de Los Angeles debaxo del güeyu derechu y dedicatories a Eazy-Y y 2pac amás d'otros munchos tatuaxes.
Aftermath Entertainment, The Documentary y feudos con raperos 275px|left|thumb|The Game na República Checa mientres 2007. The Game foi orixinalmente robláu como artista en Aftermath Entertainment, pero'l presidente d'Interscope Records Jimmy Iovine y Dr. Dre decidieron que The Game tamién trabayaría con 50 Cent y G-Unit. L'alcuerdu yera ayudar a construyir un creciente rumor alredor de The Game, que tamién sirviría de combustible en G-Unit. De magar, fixo numberoses apaiciones en videos musicales de 50 Cent, Lloyd Banks, Young Buck y Fabolous, la so primer apaición foi nel videu de "In da Club", baillando con una moza. El so primer single, "Westside Story", foi llanzáu en 2004.
El títulu orixinal del discu yera una Nigga Wit 'Attitude Volume 1 (como s'oi na lletra de "Dreams"), pero una Aición xurisdiccional presentada pola vilba d'Eazy-Y torgó-y utilizar el nome del discu de N.W.A. nel títulu del álbum. Dr. Dre y 50 Cent fueron los productores executivos del álbum debú de The Game nuna productora mayor, The Documentary, que dio llugar a la singles d'ésitu como "How We Do" y "Hate It or Love It" (esti postreru recibió dos nominaciones al Grammy). L'álbum debutó nel númberu unu nel Billboard 200 y foi'l décimu meyor álbum más vendíu de 2005 nos Estaos Xuníos. Tamién debutó nel númberu siete nel Reinu Xuníu y vendió más de cinco millones de copies en tol mundu.
Lil' Eazy-Y, un mozu raperu y el fíu de raperu Eazy-Y, entró nun feudu con The Game. Los dos solíen ser collaboradores cercanos ya inclusive grabaron música xuntos. Lil' Eazy-Y dirixó insultos en numberosos cantares empobinaos al raperu y espresó el so enoxu por que sentía que The Game usó mal de nome del so padre. The Game respondió afirmando que Lil 'Eazy-Y fadióse pol ésitu qu'algamó con The Documentary. The Game respondió nel cantar "120 Bars", onde afirmó que Lil' Eazy-Y nun escribe les sos propies lletres. Sicasí, él preferiría nun tener un feudu con Lil' Eazy-Y, debíu al fondu respetu que siente pol so padre. Lil 'Eazy-Y respondió más tarde con "They Know Me". El 30 d'ochobre de 2006, The Game foi a KDAY y dixo qu'él y Lil' Eazy-Y terminaron el so feudu.
El némesis de Dr. Dre, Suge Knight tuvo un feudu con The Game qu'empezó cuando Yukmouth afirmó que The Game fuera abofeteado por Suge Knight. Dempués de los BET Awards de 2005, los socios de Death Row teníen invitaciones a una fiesta entamada por Ciara. Supuestamente, un miembru de Death Row Records trató de robar la cadena de The Game. The Game dixo na so páxina web Black Wall Street que nun-y gusta Suge Knight por "la vida peligrosa". En Miami, nos MTV Video Music Awards de 2005, Suge Knight foi mancáu de bala na fiesta de Kanye West por un pistoleru desconocíu. The Game negó rotundamente la so participación nel tirotéu. Más tarde, The Game y diversos representantes de la peña de California de rap formaron un tratáu "de paz de la mariña oeste" pa poner fin a les rivalidaes qu'esisten ente los raperos de la Mariña Oeste. Con too y con eso Suge Knight nun asistió y The Game declaráu'l feudu acabáu.
A principios de 2005, The Game empecipió una disputa con G-Unit. Inclusive primero que'l primer álbum de The Game fuera llanzáu, la so disputa fíxose pública, hubo tensión ente The Game y 50 Cent. Poco dempués de The Documentary, The Game foi espulsáu de G-Unit Records.
50 Cent tamién afirmó que nun taba recibiendo'l so creitu fayadizu pa la creación del álbum y afirmó qu'él escribió seis de los cantares, The Game negar. Mientres esi conflictu, un miembru de la comitiva de The Game foi disparáu dempués d'una confrontación nel estudiu de la Hot 97 de Nueva York. Dempués de la estraña situación ente ellos, 50 Cent y The Game celebraron una conferencia de prensa p'anunciar la so reconciliación. Pero los sos fans tenía sentimientos distintos tocantes a si los raperos taben creando un trucu publicitariu p'aumentar les ventes de los dos álbumes que cada unu acababen de publicar. Sicasí, inclusive dempués de la situación, al paecer, habíase desinfláu, G-Unit siguió en feudu con The Game, denunciando la so credibilidá na cai, nos medios de comunicación y afirmó qu'ensin el so sofitu, nun va marcar un ésitu del so segundu álbum. The Game respondió mientres una actuación nel Summer Jam y punxo en marcha un boicó de G-Unit llamáu "G-Unot", nació entós el movimientu G-Unot fundáu por The Game.
Dempués de l'actuación nel Summer Jam, The Game respondió con "300 Bars and Runnin'", unos insultos, dirixíu a G-Unit, según miembros de Roc-A-Fella Records na mixtape "You Know What It Is Vol. 3". 50 Cent respondió al traviés del so videu del cantar "Piggy Bank", que cunta con The Game como Mr. Potato y tamién parodies d'otros rivales. The Game llanzó dos mixtapes más, "Ghost Unit" y un mixtape/DVD llamáu "Stop Snitchin, Stop Lyin".
50 Cent contratacó con "Not Rich, Still Lyin'", onde se burlla de The Game. Amás, G-Unit empezó a responder a numberoses mixtapes y dellos miembros nuevos de G-Unit como Spider Loc empezaron a faltar a The Game. El cual fixo'l cantar "240 Bars (Spider Joke)" dirixida principalmente a Spider Loc, pero tamién dirixida a Tony Yayo y el grupu de rap M.O.P.
N'ochobre de 2006, The Game estendíu un tratáu de paz a 50 Cent, al cual nun se respondió darréu. Sicasí, un par de díes dempués en Power 106, declaró que'l tratáu namái s'ufiertó mientres un día. En Doctor's Advocate, diz que la disputa puede sentise en delles de los cantares. La disputa ganó interés cuando Tony Yayo supuestamente cutió al fíu del presidente de Czar Entertainment Jimmy Rosemond, de catorce años. The Game respondió a esi asuntu en "Body Bags". Desque Young Buck foi despidíu de G-Unit, hubo entevistes tantu de The Game y Young Buck afirmando que nunca tuvieron un problema ente ellos. Nuna entrevista Young Buck dixo que conocía los sofitu de The Game y que Lloyd Banks y Tony Yayo nun lo algamar a él.
Nel cantar "Better on the Other Side", The Game, diz que Michael Jackson y Diddy ayudaron a terminar la disputa.
Siguen les disputes, Geffen Records y Doctor's Advocate 275px|right|thumb|The Game con Kool G Rap mientres un conciertu en 2006. Por cuenta de les sos disputes con 50 Cent, Game dexó Aftermath Entertainment y robló con Geffen Records (otra etiqueta de la Universal Music Group) pa poner fin con G-Unit nel branu de 2006. El segundu álbum del raperu, Doctor's Advocate foi lliberáu'l 14 de payares de 2006. Esti álbum foi establecíu por Game pa demostrar que ye capaz de faer bona música y ser un artista d'ésitu ensin l'ayuda de Dr. Dre o 50 Cent. Tamién ta trabayando col so propiu sellu, Black Wall Street Records. Magar se dixo que Dr. Dre inda tuvo daqué que ver na producción del álbum, na edición de payares de la revista XXL, almitió en setiembre (dempués de la entrevista que se llevó a cabu en XXL) na estación de radio Power 105 que Dr. Dre nun produz ningúna de les pistes (anque cuatro tarrezas inéditos producíos por Dr. Dre fueron puestos en llibertá n'Internet, pero nun se dio razón de por qué nun s'incluyeron nel álbum). L'álbum debutó nel númberu unu nos EE. XX., vendiendo más de 358.000 copies na so primer selmana.