O marzapán/ Juan Moneva y Puyol: Vocabulario de Aragón. Edición y estudio de José Luis Aliaga, Xordica Editorial, , 2004, p.317 ye un lamín elaborau con almendras molidas, zucre y, seguntes l'orichen, aromas anyadius.

O marzapán prebablement se fació per primera vegada en Persia (agora Irán). Plegó ta Europa con os arabes en a Edat Meya, a traviés d'a Peninsula iberica, an se fació popular per primera vegada.

En cualques países se le da forma de chicotas figuras d'animals u fruitas como dulce tradicional pa Nadal, nueit de cabo d'anyo y Semana Santa.

En America Latina se minchan variedaz elaboradas con atros tipos de fruitos ixucaus, y en Mexico lo marzapán a pur de calcagüet ye la variedat mas comuna.

Beluns productos de zucrería que se venden como marzapán son feitos de materials menos costosos, como la pasta de soya y la esencia d'almendras. Minifie, Bernard W. (1989). Chocolate, Cocoa, and Confectionery: Science and Technology. Berlin: Springer. ., p.594

Etimolochía L'orichen d'a parola marzapán se discute dica lo día d'hue. Cierto ye que la parola estió presa de l'italián marzapán en o sieglo XVI. Pa la etimolochía d'ista parola italiana, habió y bi ha numbrosas especulacions y hipotesi, incluyidas derivacions d'o latín Marci panis ("pan de Sant Marcos"), d'o persa marzban u märzäpan ("Margrave") u d'o griego maza u massa ("farinetas de cibada").

Referencias

Categoría:Dulces Categoría:Gastronomía nadalenca