Piotr Buk (ur. 9 maja 1965 w Łańcucie) – polski duchowny rzymskokatolicki, proboszcz i dziekan w Sanoku.
Życiorys Urodził się 9 maja 1965 w Łańcucie. Uczył się w szkole podstawowej w Kraczkowej, a następnie w I Liceum Ogólnokształcącym w Łańcucie, gdzie zdał maturę w 1984. Następnie kształcił się w Wyższym Seminarium Duchownym w Przemyślu przez sześć lat. 13 czerwca 1990 otrzymał sakrament święceń kapłańskich z rąk ks. bpa Ignacego Tokarczuka. Przez okres roku posługiwał jako wikariusz w Korczynie. 17 sierpnia 1991 wyjechał na misję do istniejącej jeszcze Ukraińskiej SRR, wkrótce potem niepodległej Ukrainy. Początkowo przebywał w Krzemieńcu, po czym od 17 października 1991 był proboszczem w Kołomyi. W czasie pracy w stolicu Pokucia odzyskano utracone polskie kościoły, w Kosowie, Nadwórnej, Gwoźdzcu, Zabłotowie, Ceniawie, Kutach, Obertynie i Ottyni. 17 grudnia 1994 abp Marian Jaworski Metropolita Lwowski „za dotychczasowy wkład w pracy duszpasterskiej, w Archidiecezji Lwowskiej" nadał ks. Piotrowi przywilej noszenia Rokiety i Mantoletu. W 1995 księża Piotr Buk i Józef Trela otrzymali od władz Ukrainy nakaz wyjazdu z tego kraju, po czym 20 listopada tego roku przybyli do Polski