Noj Giter-Granatsztajn, ps. Noj Sznajder oraz Noj Lodzer (ur. 1886 w Bełchatowie, zm. 4 czerwca 1938 w Moskwie) – polski działacz anarchistyczny oraz socjalistyczny pochodzenia żydowskiego, autor wspomnień opisujących m.in. wypadki rewolucji 1905 roku.
Życiorys Początki działalności Noj Giter-Granatsztajn urodził się 1886 w Bełchatowie jako syn biednego krawca. Jego ojciec najprawdopodobniej zmarł, kiedy Noj był jeszcze małym chłopcem. Już w wieku 14 lat pracował w warsztacie krawieckim, gdzie mordercze warunki pracy doprowadziły go do samobójczych myśli. W 1901 postanowił wyjechać ze swoją siostrą do Łodzi. Tam poznał działaczy ruchu robotniczego, za pośrednictwem których związał się z Bundem, w którym otrzymał pseudonim Noj Sznajder (Noj Krawiec). Dość szybko okazał się aktywnym działaczem, przez co już z początkiem 1903 został wysłany do Warszawy w celu pomocy przy organizacji strajków. W stolicy Królestwa Polskiego działał pod pseudonimem Noj Lodzer (Noj Łodziak), ale już w roku przyjazdu został aresztowany i pomimo niepełnoletności, osadzony na 9 miesięcy w X Pawilonie Cytadeli Warszawskiej. Niedługo po wyjściu z więzienia został ponownie aresztowany i osadzony, tym razem na 2 miesiące. Następnie przesiedlony na wieś do guberni radomskiej, co miało stanowić karę za działalność polityczną.