Adolf Bonifacy Bniński herbu Łodzia (ur. 2 lutego 1815 w Biezdrowo, zm. 5 kwietnia 1880 w Poznaniu) – hrabia, ziemianin, właściciel Gułtów, inicjator utworzenia i pierwszy prezes komitetu Teatru Polskiego w Poznaniu, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w Biezdrowie koło Szamotuł jako drugie dziecko hrabiego pruskiego (potwierdzonego hrabią w KongresówceJózef Ostroróg-Sadowski: Tytuły dziedziczne w świetle obowiązującego prawodawstwa. Warszawa: 1899, s. 112) Floriana v. Florentyna Blińskiego i Joanny z domu Żółtowskiej h. Ogończyk 2 lutego 1815.
Początkowo wykształcenie zdobywał w domu rodzinnym a następnie uczęszczał do gimnazjum u ojców Pijarów w Warszawie. Później kontynuował naukę w liceum na warszawskim Lesznie.
W latach 1830–31, w wieku zaledwie 15 lat uczestniczył w powstaniu listopadowym w korpusie Ramorino, brał udział w bitwie pod Grochowem i pod Rogoźnicą. Dosłużył się stopnia porucznika w 2 pułku strzelców konnych i otrzymał Krzyż Złoty Orderu Virtuti Militari. W walkach powstańczych uczestniczył także jego brat Aleksander Florian (1814–1892).
Około roku 1841 objął majątek w Gułtowach, w tym samym roku poślubił Eleonorę Węsierską.