Bunt Tegüdera w rejonie Kaukazu został jednak wykryty i stłumiony przez armię Abaki w roku 1270.
Pomimo tak jawnego lekceważenia postanowień niedawnego kurułtaju przed zaatakowaniem Ilchanidów Barak zwrócił się do Kajdu o posiłki. Jednak niedługo po tym jak na początku 1270 roku siły Baraka przekroczyły Amu-Darię oddziały przysłane przez Kajdu opuściły go. Była to jedna z przyczyn klęski jaką Barak poniósł w walce z Abaką w bitwie pod Heratem 22 lipca 1270 roku. Ranny Barak uciekł do Buchary i musiał walczyć z rebelią dwóch podległych mu książąt, Büri i Negübeja (1271 – 1272), którzy chcieli udać się na wschód. Wysłał on do Kajdu list, w którym przypisywał klęskę przede wszystkim opuszczeniu go przez wojska potomka Ugedeja i prosił go o pomoc. Kajdu zatrzymał jego wysłannika, po czym jednak wysłał wiadomość, że przyśle oddziały z pomocą. W międzyczasie Barak sam uporał się z rebelią i na wieść o pochodzie Kajdu z całą armią próbował go przekonać, że jego pomoc jest mu już niepotrzebna. Według Raszida ad-Dina siły Kajdu otoczyły jednak jego obóz, by następnego dnia dowiedzieć się, iż Barak zmarł w nocy. Po tym wydarzeniu większość dowódców i armii Baraka zdecydowała się przejść na stronę Kajdu.