Wobec zastanej niekorzystnej sytuacji podjął wówczas reformę wewnętrzną w tej strukturze, wprowadzając m.in. życie wspólne zakonników. Po trzecim wyborze na stanowisko prowincjała w 1899 wprowadził reformę życia zakonnego pod nazwą Vita perfecte communis. Utworzył także bursę franciszkańską we Lwowie. Od 1892 był gwardianem w klasztorze franciszkanów w Krakowie, ponownie wybrany w 1895. Od 1 października 1899 wraz z o. Alojzym Karwackim był jednym z dwóch pierwszych franciszkanów przybyłych do nowo założonego konwentu w Jaśle, gdzie o. Rajss objął funkcję przełożonego i wkrótce potem założył tamże kongregację III Zakonu św. Franciszka••••. Później ponownie był gwardianem w Krakowie. Władał kilkoma językami obcymi. Tworzył poezje.
Zmarł po ciężkiej chorobie w nocy 20 lipca 1901 w Krakowie w wieku 51 lat. Został pochowany 22 lipca 1901 w grobowcu zgromadzenia sióstr klarysek na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera Kb). W kościele franciszkanów w Krakowie zostało ustanowione epitafium upamiętniające o. Rajssa•.