Tadeusz Ludwik Chorążak (ur. 6 sierpnia 1901 we Lwowie, zm. 11 września 1977 w Katowicach) – polski lekarz, profesor nauk medycznych w zakresie dermatologii, założyciel czterech oddziałów dermatologicznych w szpitalach klinicznych (Warszawa, Szczecin, Zabrze, Katowice)
Życiorys Okres przedwojenny Studiował medycynę na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jana Kazimierza (UJK) we Lwowie. Dyplom doktora wszechnauk lekarskich otrzymał w 1925, a 20 kwietnia 1939 – habilitację jako docent chorób skórnych i wenerycznych. W latach 1924–1941 pracował w Klinice Dermatologii macierzystej uczelni.
Po okupacji Lwowa był aresztowany wraz z rektorem i innymi pracownikami UJK. W latach 1941–1944 był kierownikiem Ambulatorium Dermatologicznego Ubezpieczalni Społecznej we Lwowie.
Okres powojenny Warszawa (1945–1948) Po wojnie założył w Szpitalu św. Ducha w Warszawie Oddział Dermatologii, w którym pracował jako ordynator w latach 1945–1948. Otrzymał veniam legendi Akademii Medycznej w Warszawie. W latach 1946–1948 był redaktorem naczelnym „Przeglądu Dermatologicznego” (potem – członkiem komitetu redakcyjnego). Szczecin (1948–1950) W 1948 roku opuścił Warszawę, aby współtworzyć w Szczecinie pierwszą szczecińską uczelnię medyczną – Akademię Lekarską.