Niekiedy podawano, że Tatar Myśliwiec nie był właściwie zbójnikiem, gdyż nie napadał na ludzi, ograniczając się do polowań i handlu wymiennego, ale prawdopodobnie nie jest to prawdą. Według legendy miał dokładnie raz w życiu zabić człowieka, mianowicie harnasia, który próbował narzucić swoje rządy ludziom gór, źródła jednak wymieniają liczne przypadki, w których ranił i zabijał. Zbójował przede wszystkim na Orawie, wyłącznie w pojedynkę, i budził tam niemały postrach. Michał Jagiełło określił go kompromisowo jako „poniekąd zbójnika”. mały|Zamek Orawski, z którego Tomasz Tatar dwukrotnie uciekał Jedna z najbardziej znanych opowieści o Tomaszu Tatarze opisuje przypadek, w którym ten, przebywając na Orawie (prawdopodobnie we wsi Sucha Góra), został wydany władzom przez kochankę (którą dla zemsty próbował zabić nożem, ale jedynie niegroźnie zranił) lub przez karczmarza. Myśliwiec jadł kolację w oberży, dla niepoznaki przebrany za Żyda – jako jeden z nielicznych zbójników prawdopodobnie nie przejawiał tendencji antysemickich. Wówczas budynek został otoczony przez kilkudziesięcioosobowy oddział austriacki. Gdy dowódca oddziału wszedł do środka, Myśliwiec zranił go ciężko ciupagą w twarz i trwale okaleczył.