W odpowiedzi na wymagania, stocznia VEB Peenewerft w Wolgast opracowała lekki ścigacz projektu 63, znanego jako typ Iltis (pol. tchórz – prawdopodobnie nazwa kodowa NATO)Publikacje nie zajmują się kwestią, czy Iltis jest oryginalną nazwą typu, czy nazwą kodową według systemu NATO. Za tym drugim przemawia brak innej nazwy stosowanej przez NATO oraz generalna praktyka nieujawniania oznaczeń okrętów przez państwa Układu Warszawskiego.. W celu uproszczenia konstrukcji i zmniejszenia wymiarów, zastosowano proste rufowe wyrzutnie torped, wyrzucające torpedy w kierunku rufy za pomocą sprężonego powietrza. Było to rozwiązanie wzorowane na brytyjskich kutrach CMB i radzieckich typu G-5. Oprócz torped, kutry nie miały stałego uzbrojenia. Konstrukcja kutrów czerpała też z doświadczeń niemieckich lekkich ścigaczy torpedowych typu LS (Leichte Schnellboote) z czasu II wojny światowej, które bazowały na krążownikach pomocniczych.