Oryginał powstał prawdopodobnie w latach 1797–1798, nie później niż w 1800.
thumb|left|160px|Kopia nieznanego autora (52 × 34 cm), którą Ferdinand de Guillemardet przywiózł do Francji Skandalem był jej romans z innym ambasadorem – bratem Napoleona, Lucjanem Bonaparte, młodszym od niej o 12 lat. Jej listy do Lucjana są świadectwem łączącego ich uczucia i wielkiej pasji. W lipcu 1801 razem z trojgiem dzieci wyjechała do Paryża, gdzie spotykała się z artystami i politykami, m.in. z Napoleonem Bonaparte, kiedy ten był pierwszym konsulem. Odwiedziła malarza Jacques’a-Louisa Davida w trakcie pracy nad obrazem Napoleon przekraczający Przełęcz Świętego Bernarda w 1800 roku. W listopadzie tego samego roku Lucjan wrócił z placówki w Madrycie i razem zamieszkali w jego Zamku Plessis-Chamant, mimo krytyki Napoleona. Mariana musiała jednak szybko wrócić do Madrytu na wieść o złym stanie zdrowia jej męża, który zmarł 28 marca 1802. Po śmierci męża markiza spodziewała się oświadczyn Lucjana, które położyłyby kres plotkom i społecznej krytyce. W przeciwieństwie do Napoleona, związek ten popierał Manuel Godoy, pierwszy minister Karola IV. Dzięki swoim koneksjom markiza pośredniczyła w tajnych negocjacjach Manuela Godoya z Francją, a zacieśnienie stosunków z rodziną Bonaparte leżało w interesie pierwszego ministra.