Ostatecznie powstał nowy szpital w Sidcup. Szpital Królowej Marii otworzono w czerwcu 1917 i był wyposażony w ponad tysiąc łóżek. Placówka ta pozwoliła Gilliesowi i jego współpracownikom rozwinąć dziedzinę chirurgii plastycznej; przeprowadzono ponad 11 tys. operacji na ponad 5 tys. mężczyznach (głównie żołnierzy z urazami twarzy, najczęściej spowodowanych ranami postrzałowymi).
Dwudziestolecie międzywojenne W okresie międzywojennym Gillies praktykował wraz z innym chirurgiem plastycznym, Rainsfordem Mowlemem, na wielu słynnych pacjentach i podróżował po świecie, wykładając, ucząc i promując swoje najbardziej zaawansowane techniki.
W 1930 Gillies zaprosił swojego kuzyna, Archibalda McIndoe'a, do praktyki i zaproponował, aby zgłosił się na staż w St Bartholomew’s Hospital.
II wojna światowa W czasie II wojny światowej Gillies był doradcą w Ministerstwie Zdrowia, RAF i admiralicji. Organizował jednostki chirurgii plastycznej w różnych częściach Wielkiej Brytanii i zainspirował kolegów do tego samego. Jednym z nich był pionierski chirurg plastyczny Stewart Harrison, który założył jednostkę chirurgii plastycznej w Wexham Park Hospital w Berkshire. Gillies kontynuował swoją pracę w Rooksdown House, części Park Prewett Hospital w Basingstoke.