Zarządzał majątkiem milionera Wasylego Popowa, którego syn Paweł w 1888 roku skrycie pojął za żonę jego córkę Paulinę Julię. Naraziło to Juliana na konflikt z pracodawcą i na utratę intratnej posady.
Po powrocie do Królestwa nabył majątek koło Nałęczowa i nazwał go Paulinowem. Wraz z dawnymi towarzyszami zesłania czynnie uczestniczył w tworzeniu uzdrowiska w Nałęczowie, którego został administratorem (w latach 1893–1897).
Zmarł w Nałęczowie w 1898 roku i tam został pochowany razem z córką Rozalią.
Bibliografia Jerzy Klijanienko-Pieńkowski. Pan Pieńkowski? Da oni żili zdieś. Wołyń, Syberia, Nałęczów, losy ziemiaństwa polskiego. Wydawnictwo Sztafeta, 2012, . Jerzy Klijanienko. Morzyccy herbu Mora. [w:] Oleg Chorowiec. Herbarz Szlachty Wołyńskiej. Tom III, 2014, s. 260–265. . Wacław Lasocki. Wspomnienia z mojego życia. Kraków, 1934. . Faustyna Morzycka. Siłaczka Żeromskiego. Nałęczów 2010. Wydanie Biblioteki im. Faustyny Morzyckiej w Nałęczowie. . Centralne Państwowe Historyczne Archiwum Ukrainy w Kijowie. Fond 442, opis 815, sprawa 508.
Julian Morzycki Kategoria:Powstańcy styczniowi Kategoria:Polscy zesłańcy w Imperium Rosyjskim (powstanie styczniowe) Kategoria:Ludzie związani z Nałęczowem Kategoria:Polscy ziemianie (ziemie zabrane) Kategoria:Urodzeni w 1825 Kategoria:Zesłańcy na Sybir Kategoria:Zmarli w 1898