W czerwcu 1899 został wybrany magistrem kleryków i definitorem czasowym we Lwowie oraz otrzymał jurysdykcję w archidiecezji lwowskiej•. Od 1 października 1899 wraz z o. Samuelem Rajssem był jednym z dwóch pierwszych franciszkanów przybyłych do nowo założonego konwentu w Jaśle•, początkowo był drugim kapłanem tamże (przełożonym konwentu był o. Rajss)•, po czym na przełomie 1901/1902 sam został gwardianem rezydencji; ponadto od 1900 do 1902 był także nauczycielem języka łacińskiego i śpiewu w C. K. Gimnazjum w Jaśle•. Po raz drugi był gwardianem w Sanoku od 1902 do stycznia 1904••••, gdy został przeniesiony na stanowisko gwardiana w klasztorze w Krośnie•, którym pozostawał do 1905 przez okres 18 miesięcy, a później ponownie w Jaśle, w klasztorze w Krakowie•, gdzie angażował się przy pracach renowacyjnych miejscowej placówki. Za jego czasu koronowana została tam Matka Boża Bolesna, zwana Smutną Dobrodziejką Krakowa (1908) oraz rozwinięto kult błogosławionej Salomei. W 1910 objął funkcję członka wydziału Towarzystwa Opieki nad Polskimi Zabytkami Sztuki i Kultury w Krakowie. Od około 1911 w drugiej dekadzie XX wieku był gwardianem i administratorem parafii w Kalwarii Pacławskiej, w tym podczas I wojny światowej••••••••••.