pracował jako kolektor dla Muzeum Śląskiego w Katowicach, zbierając eksponaty z terenów Beskidu Śląskiego, Zaolzia, Opolszczyzny i Sudetów.
W 1929 rozpoczął studia humanistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. Uczęszczał na wykłady z etnografii u Kazimierza Moszyńskiego, socjologię u Jana Stanisława Bystronia, filologię polską u Ignacego Chrzanowskiego i słowiańską u Kazimierza Nitscha, historię sztuki Słowian i ludów wschodniej Europy u Wojsława Molè oraz literaturę rosyjską u Wacława Lednickiego.
W 1931 został sekretarzem Komisji Śląskiej Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Katowicach, powołanej w celu przygotowania materiałów do zainicjowanego przez PTK Słownika geograficznego państwa polskiego i ziem historycznie z Polską związanych. Wybuch II wojny światowej przerwał prace i tom poświęcony Śląskowi w granicach historycznych, zlecony Gładyszowi, nie ukazał się.
W tym samym roku rozpoczął systematyczne badania kultury ludowej pod kierunkiem Kazimierza Moszyńskiego, które prowadził na terenie całego Śląska do sierpnia 1939 r.