Stworzone przez siebie ochronki w Michalczowej i Żbikowicach przekształcił w szkoły ludowe.
W 1912 roku został wybrany z kurii wiejskiej do Rady Powiatowej w Nowym Sączu. Należał wówczas do działaczy ludowych usposobionych ugodowo w stosunku do konserwatystów krakowskich. Wybrany następnie zastępcom członka Wydziału Rady Powiatowej. W 1914 roku został wybrany podczas masowego wiecu w Nowym Sączu do Powiatowego Komitetu Narodowego w Nowym Sączu, reprezentując w nim stronnictwa ludowe. Pomimo trudnych warunków wojennych był inicjatorem i doprowadził do wybudowania drogi łączącej miasto Czchów z miastem Limanowa (kilkadziesiąt kilometrów), mostu we Wronowicach na rzecze Łososina oraz dróg do Bilska i Jarostowej. W 1918 roku został członkiem Tymczasowej Powiatowej Komisji Likwidacyjnej w Nowym Sączu, wchodząc w jej skład jako jedyny duchowny i zarazem sympatyk PSL „Piast”. Jego podpis znalazł się pod odezwą Tymczasowej Powiatowej Komisji Likwidacyjnej w Nowym Sączu z dnia 31 października 1918 roku obwieszczającej zakończenie na terenie miasta Nowego Sącza i powiatu rządów zaborczych. Następnie był wydziałowym Powiatowej Komisji Likwidacyjnej.