Narządy rozrodcze samca cechują długie epandrium, zespolone pośrodkowo skleryty pałeczkowte, nieco dłuższe od surstyli i podobnie jak one pokryte krótkimi kolcami przysadki odwłokowe, nieuzbrojnony parafallus oraz bardzo wąski pregonit z około siedmioma szczecinkami u wierzchołka. Wierzchołki surstyli są spiczaste. U samicy piąty tergit odwłoka zaopatrzony jest w rząd bardzo silnych kolców brzeżnych, a szósty tergit w głęboką i szeroką, poprzeczną bruzdę. Bardzo długie i wąskie zbiorniki nasienne zaopatrzone są w guzek wierzchołkowy.
Biologia i występowanie W północnej Europie owady dorosłe aktywne są od czerwca do sierpnia. Larwy rozwijają się w padlinie.
Owad holarktyczny, związany z klimatem chłodnym oraz piętrem subalpejskim i alpejskim w górach. W Europie znany z północy Wielkiej Brytanii, Norwegii, Szwecji, Finlandii, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Polski, Czech, Słowacji, północnej Rosji i Ukrainy. W Azji zasiedla północ Syberii, Pamir i Tienszan. W krainie nearktycznej rozprzestrzeniony jest od Alaski przez Jukon, Terytoria Północno-Zachodnie i północny Quebec po Labrador. Ponadto znany z Grenlandii i wyższych położeń w stanie Kolorado.
Przypisy
Kategoria:Plujkowate Kategoria:Muchówki Ameryki Północnej Kategoria:Muchówki Azji Kategoria:Muchówki Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1891 roku