Teoretyczna całkowita rozdzielczość MDA to 720×350 piksele. Uzyskuje się ją poprzez pomnożenie 80 znaków w wierszu po 9 pikseli i 25 wierszy po 14 pikseli wysokości. Niestety MDA nie była w stanie zaadresować pojedynczych pikseli, a jedynie pojedyncze znaki których wzory znajdowały się w pamięci ROM, w związku z czym nie mogły być zmieniane przez program. MDA miała zapisane 256 znaków ze strony kodowej CP437. Jedyną możliwością stworzenia grafiki na kartach MDA jest ASCII-Art.
Oryginalna karta IBM MDA miała również gniazdo do podłączenia drukarki dlatego nazywano ją często MDPA.
Konkurencyjne rozwiązania mały|Wszystkie znaki MDA Równolegle z MDA na rynku istniały karty CGA, które również stanowiły standard promowany przez IBM. Podczas gdy karty CGA były przeznaczone dla użytkowników wymagających grafiki rastrowanej, MDA służyły głównie dla zastosowań biznesowych.
Kolejnym konkurentem były karty HGC/Hercules. Były one zgodny ze standardem MDA.