Aleksander Wańko Łahodowski (ur. w 1524 lub 1525, zm. 27 stycznia 1574) – poborca lwowski, m.in. w 1564. Przedstawiciel Łahodowskich, rodu szlacheckiego pochodzenia rusińskiego herbu KorczakNazwisko rodowe pochodzi od miejscowości miasto Łahodów, obecnie wsi w obwodzie lwowskim, Ukraina.. Jego ojcem był Iwaszko Wańkowicz Łahodowski ze Stanimirza, bratem – Zachariasz, w 1578 dziedzic miasta Pohorylce i wsi: Dworzyska, Podhajczyki, Stanimirz, Turkocin.
W 1549 Aleksander Wańko wzmiankowany jako opiekun monasteru prawosławnego w Uniowie (obecnie greckokatolicka Ławra Uniowska). W 1552 procesował się z Andrzejem Kucharskim.
Żona – Barbara z Sienna Sienieńska herbu Dębno, z którą miał trzech synów: Jan Łahodowski (zm. 1622) – kasztelan wołyński Andrzej Łahodowski (czasem Andrzej ŁachodowskiUrzędnicy województwa ruskiego XIV-XVIII wieku. T. 3 : Ziemie ruskie. Zeszyt 1 : Urzędnicy wojewόdztwa Ruskiego XIV–XVIII wieku (Ziemie halicka, lwowska, przemyska, sanocka). Spisy / oprac. Kazimierz Przyboś. 1987, s. 126., zm. przed 26 grudnia 1614) – poborca i pisarz ziemski lwowski, w 1609 sprzedał miasto Pohorylce, wsie: Dworzyska, Podhajczyki, Stanimirz, Turkocin, i Załuka za 33000 florenów Janowi Zamoyskiemu, arcybiskupowi metropolicie lwowskiemu. Kilian, żył jeszcze w 1597.