Płytka stymulacyjna – indywidualny, akrylowy aparat ortodontyczny, z elementem stymulacyjnym w tylnej części podniebiennej służący do cofania i pionizacji języka, stosowany w rehabilitacji narządu żucia drogą terapii Castillo-Moralesa, zwłaszcza u dzieci z rozszczepem podniebienia i hipotonią mięśniową (np. w zespole Downa).
Budowa Odpowiednio wcześnie zastosowana terapia z użyciem płytki poprawia napięcie mięśni i warunkuje rozwój prawidłowych funkcji w obszarze ustno-twarzowym. U dzieci najmłodszych jako stymulator języka stosowany jest otwór w płytce lub cylinder (4 – 8 mm), a u starszych obracający się koralik. Cylinder położony jest w linii pośrodkowej szwu podniebiennego, choć zależnie od tego, którą część języka zamierza się pobudzić, jego położenie może być nieco zmienne. Cylinder jest zaprojektowany w taki sposób, że jego działanie adhezyjne stymuluje język do stałego treningu. W części przedsionkowej płytki wykonuje się wgłębienia oraz rowki, które służyć mają do stymulacji mięśnia okrężnego ust (w przypadku, gdy zachodzi tu znacząca hipotonia). Aparat jest odciążany w miejscu wyrzynających się zębów stałych, ewentualnie wymienia się go na nowy. Co około 3-4 miesiące aparat ulega wymianie, tak aby nie doszło do zahamowania wzrostu szczęki. Aparat był modyfikowany m.in.