Średnia wysokość grupy wynosi ok. 500 m n.p.m. Najwyższy szczyt – Veľký Inovec (901 m n.p.m.) zaledwie przekracza wysokością poziomicę 900 m. Poziomicę 800 m przewyższają jeszcze dwa inne szczyty: Malý Inovec (870 m n.p.m.; pol. Mały Inowiec) i Vojšín (819 m n.p.m.). Erozja rozcięła mocno szeroką, brzegową strefę grupy, podczas gdy centralne części zachowały charakter płaskowyżu, słabo rozdzielanego dolinami drobnych cieków wodnych, którego powierzchnię urozmaicają niewysokie pagóry i jedynie kilka wyższych wzniesień. Od głównego grzbietu, wyznaczanego przez wspomniane wyżej szczyty, odchodzą we wszystkich kierunkach szerokie grzbiety boczne, o wysokościach opadających od ok. 800 do ok. 600 m n.p.m., które w niższych partiach rozdzielane są przez głębokie doliny. Południowy skraj gór opada stromo progiem wysokości 500–600 m, podczas gdy część północna w rejonie wsi Veľká Lehota ma charakter płaskowyżu (Lehotská planina).
Wody Obszar Hrońskiego Inowca należy do zlewisk Hronu (część wschodnia) i Žitavy (część zachodnia). Spływające do nich potoki mają reżim śnieżny średnio wykształcony, z maksymalnymi przepływami w marcu i kwietniu.