Początkowo słabo integrował się z lokalnym środowiskiem, ale po źle zaleczonym złamaniu nogi w 1813 oraz śmierci Józefa Skórzewskiego zaczął myśleć o pozostaniu w Polsce na stałe. Występował w miejscowej parafii jako Capellanus Aulicus lub in aula Komorzensi Capellanus, chrzcząc dzieci miejscowej drobnej szlachty i pracowników majątku komorskiego. Zmarł w Komorzu na zapalenie opłucnej. Pogrzeb odbył się 6 września 1833 w Kretkowie. Rodzina Skórzewskich wzniosła specjalnie dla niego osobny grobowiec przy kretkowskim kościele.
Wspomnienia Był autorem wspomnień spisanych w czterech tomach, które są ważnym materiałem źródłowym na temat codziennego życia ziemiaństwa wielkopolskiego początków XIX wieku, czyli w czasie istotnych przemian społecznych oraz politycznych. Wspomnienia zawierają też opisy odwiedzanych przez Pocharda miast i uzdrowisk, m.in.: Częstochowy, Drezna, Pragi, Warszawy, Wilna i Wrocławia. Opisywał ze szczegółami napotkanych ludzi, obyczajowość, czy zwiedzane zabytki. Dzieło Pocharda było przez lata rodzajem relikwii rodzinnej Skórzewskich przechowywanej w Czerniejewie, a obecnie znajduje się w zbiorach Archiwum Państwowego w Poznaniu. Ksiądz zgromadził też kolekcję przedmiotów ofiarowywanych mu przez znajomych i rodzinę Skórzewskich.
Przypisy
Kategoria:Francuscy nauczyciele Kategoria:Francuscy duchowni katoliccy Kategoria:Ludzie związani z Wielkopolską Kategoria:Urodzeni w 1766 Kategoria:Zmarli w 1833