Architektura i wyposażenie Ceglany i otynkowany budynek kościoła to niewielka świątynia (przewidziano ją wówczas na osiedle liczące 1,5 tys. mieszkańców) o rzucie prostokąta i o prostej architekturze, z krzyżem łacińskim nad frontonem i stojącą obok dzwonnicą. Z zewnątrz do świątyni zostały dobudowane podcienia, a nad nimi znajdują się okrągłe okna z witrażami.
We wnętrzu świątyni znajduje się empora ciągnąca się wzdłuż nawy, w której zamontowano organy piszczałkowe. Same zaś organy zamontowano w 2000 roku. Posiada on1472 piszczałki wykonane z drewna, cyny, cynku i miedzi. W kościelnej dzwonnicy zawieszono dwa dzwony: pierwszy parafia otrzymała ze wspólnoty parafialnej św. Anny w Janowie, a drugi został znaleziony w złomie na terenie kopalni „Wieczorek” – w przeszłości wołał górników szybu „Wilson” do pracy.
Znajduje się tu też chór, przebudowany na początku lat 70. XX wieku. Kasetonowy sufit kościoła oraz marmurowa posadzka powstała wraz z modernizacją kościoła w latach 80. XX wieku. Jednocześnie zamontowano nowe ławki i konfesjonały. Obecny wystój pochodzi z 1998 roku – powstał wówczas nowy ołtarz, ambona i chrzcielnica.
Kościół wpisany jest do gminnej ewidencji zabytków miasta Katowice.
Przypisy
Bibliografia
Stanisława Kostki Katowice Stanisława Kostki Katowice Kategoria:Obiekty w Katowicach wpisane do gminnej ewidencji zabytków