Karatina explorans Krzemińska, Krzemiński, Dahl et Lukashevitch, 2009 – opisany na podstawie skamieniałości pochodzącej z walanżynu lub hoterywu, odnalezionej na Zabajkalu. Jego głowę cechowały czułki o wydłużonych członach i dwukrotnie dłuższe od głowy głaszczki. Długość skrzydła wynosiła 7,5 mm, a jego użyłkowanie cechował długi sektor radialny, biorący początek przed środkiem długości trzonu żyłki medialnej. Odnóża były 1,2 raza dłuższe od ciała. Karatina longipes (Rohdendorf 1964) – opisany na podstawie skamieniałości pochodzących z oksfordu lub kimerydu, odnalezionych w górach Karatau w Kazachstanie. Jego głowę cechowały paciorkowate czułki i krótkie głaszczki. Długość skrzydła wynosiła 3,5 mm, a jego użyłkowanie cechował krótki sektor radialny, biorący początek za środkiem długości trzonu żyłki medialnej. Odnóża były dwukrotnie dłuższe od ciała. Karatina pellita Krzemińska, Krzemiński, Dahl et Lukashevitch, 2009 – opisany na podstawie skamieniałości pochodzącej z oksfordu lub kimerydu, odnalezionej w górach Karatau w Kazachstanie.