Jednak mając dość bogate wyniki badań i wtedy już spore doświadczenie z projektowaniem aut jednobryłowych, postanowiono w 1988 roku otworzyć program X-06, który miał być następcą programu W60. Ostatecznie efektem prac nad programem X-06 było zaprezentowanie w 1992 roku Renault Twingo na salonie samochodowym w Paryżu.
Pomimo popularności samochodu firma Renault nie zdecydowała się produkować wersji z kierownicą po prawej stronie, tracąc wielu klientów głównie w Wielkiej Brytanii (największy rynek eksportowy Renault). Twingo produkowane było początkowo z silnikiem C3G, charakteryzującym się m.in. mocą 55 KM, ośmioma zaworami oraz łańcuchem rozrządu. Od połowy 1996 roku zaczęto montować auta na bazie nowszej konstrukcji silnika – D7F (60 KM, 8 zaworów), a od 2001 roku (faza trzecia) nowsze silniki D4F (75 KM, 16 zaworów). W latach 1994–1995 auto delikatnie zmodyfikowano. W 1998 roku auto przeszło pierwszy face lifting (faza druga), w 2001 roku wprowadzono delikatnie zmienioną fazę trzecią (m.in. przycisk zamiast zamka bagażnika i zmienione zagłówki) i silnik 16V, a wycofano wersje 'Matic i' Matic Initiale z automatyczną skrzynią biegów. W 2004 roku wprowadzono fazę czwartą. Tym razem m.in. wkomponowano przycisk otwierania bagaznika w logo.