Należał do Związku Młodzieży Polskiej „Zet” i Ligi Narodowej, wchodził w skład władz Obozu Wielkiej Polski, działał w Stronnictwie Narodowym. W 1936 uczestniczył w zjeździe jubileuszowym „Zet” w Warszawie. Był dwukrotnie zatrzymywany przez Niemców w czasie okupacji; po powstaniu warszawskim znalazł się w Krakowie, gdzie kierował filią Stowarzyszenia Dozoru Kotłów. Po wojnie pracował w Gliwickim Zjednoczeniu Przemysłu Węglowego jako kierownik działu planowania (przez krótki czas także kierownik głównego sekretariatu). Publikował artykuły na tematy górnictwa na łamach prasy fachowej, m.in. w „Przeglądzie Organizacji” (po 1945 używał pseudonimu Andrzej Strawski).
Został odznaczony m.in. Złotym Krzyżem Zasługi. Był dwukrotnie żonaty (z Zofią z Grabowskich i Jadwigą z Węcławskich), z pierwszego małżeństwa miał syna Andrzeja (socjologa).
Źródła: Jerzy Jaros, Stanisław Rażniewski, w: Polski Słownik Biograficzny, tom XXX, 1987
Kategoria:Absolwenci Akademii Górniczej we Freibergu Kategoria:Członkowie Ligi Narodowej Kategoria:Członkowie Obozu Wielkiej Polski Kategoria:Członkowie Związku Młodzieży Polskiej „Zet” Kategoria:Ludzie urodzeni w Sieradzu Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi Kategoria:Politycy Stronnictwa Narodowego Kategoria:Polscy inżynierowie górniczy Kategoria:Urodzeni w 1885 Kategoria:Zmarli w 1951