Charakterystyka Pierwsze społeczności Synanon były strukturami niemalże autorytarnymi, w typie paternalistycznych rodzin, rządzonych za pomocą kar i nagród. W latach późniejszych system uległ zmianie, ale nadal uczestnik musi bezwarunkowo zadeklarować chęć życia bez czynnika uzależniającego, przemocy i straszenia przemocą oraz popełniania czynów kryminalnych. Zadaniem społeczności jest ochranianie podopiecznego przed skutkami uzależnienia, a w drugiej kolejności pomoc w powrocie do zdrowia. Fundamentalnym założeniem wspólnot Synanon jest przekonanie, że zmiany zachowań członków zaskutkują zmianami ich nastawień oraz poglądów i że tego rodzaju pozytywne konsekwencje utrzymywać się będą przez czas dłuższy, także w innych, zmienionych warunkach, po opuszczeniu społeczności leczniczej.
We wspólnotach każdy z podopiecznych wykonuje jakieś funkcje, dokłada się do działań społeczności zależnie od swoich umiejętności, wykształcenia i predyspozycji. Wszyscy regularnie uczestniczą w spotkaniach, których celem jest omawianie w grupie różnych aspektów dotyczących uzależnień i abstynencji. Problematyczną zasadą (głównie dla osób po wyrokach i bytnościach w zakładach karnych) jest m.in. konieczność zgłaszania zaobserwowanych faktów łamania regulaminu wspólnoty.