Został przeprowadzony według dwuetapowej formuły (eliminacje i finał). Polskich pianistów, do tej pory najliczniej reprezentowanych, czekał dodatkowy etap eliminacyjny. Pianiści mieli do dyspozycji fortepiany czterech firm: Bechstein, Bösendorfer, Pleyel oraz Steinway.
Sensację wzbudziły debiutujące w historii konkursu, pianistki z Japonii: Miwa Kai oraz wyróżniona Chieko Hara. Kiedy okazało się, że wśród laureatów nie ma Japonki Hary, wybuchło zamieszanie, które rozładował obecny wówczas przemysłowiec Stanisław Meyer, fundując indywidualną nagrodę dla Japonki, w obawie by rozgorączkowany tłum nie wyrządził szkód w Filharmonii. Choć nie zdobyły nagród głównych, ich gra spotkała się ogromnym uznaniem krytyków i publiczności.
Repertuar Po raz pierwszy w historii konkursu do listy utworów podanych w regulaminie dodano Poloneza-Fantazję As-dur op. 61. W konkursie wykonywane były z pamięci wyłącznie utwory Fryderyka Chopina. 48px Wykaz utworów Eliminacje Jeden nokturn Dwie etiudy(z wyjątkiem trzech tzw. „pośmiertnych” (Trois Nouvelles Études)) Jeden z następujących polonezów: Polonez fis-moll op. 44Polonez As-dur op. 53Polonez-Fantazja As-dur op. 61 Dwa mazurki Jedna z następujących sonat: Sonata b-moll op. 35Sonata h-moll op. 58albo jedna z czterech balladjedno scherzoalboFantazja f-moll op.