Morales uważa, że portret odpowiada innej pozycji z inwentarza – nr 25 „Portret damy z wachlarzem, półpostać”.
Według Xaviera de Salas i Enriquety Harris przedstawioną damą jest Gumersinda Goicoechea, synowa Goi. Goya namalował ją na jednym z medalionów, które powstały z okazji ślubu Gumersindy z jego synem Javierem w czerwcu 1805. Podobieństwo twarzy między dwoma portretami pozwala sądzić, że jest to ta sama osoba, chociaż na portrecie z Luwru kobieta wydaje się znacznie tęższa. Według Harris, Gumersinda została sportretowana w 1806 lub 1807 – kiedy była w ciąży lub krótko po urodzeniu Mariana, jedynego wnuka Goi. Ciąża może tłumaczyć zmianę wagi w porównaniu z wcześniejszym portretem w medalionie. Na tę datę powstania wskazuje także strój portretowanej oraz rodzaj kompozycji stosowanej przez Goyę w pierwszej dekadzie XIX wieku.