Charles Cyril Okell (ur. 10 grudnia 1888 w Douglas na wyspie Man, zm. 8 lutego 1939) – brytyjski mikrobiolog.
Życiorys Był starszym synem Charlesa Percy i Marianne (z domu Kinley) Okell. Jego edukacja rozpoczęła się w rodzinnym mieście w Douglas Grammar School, a następnie kontynuował studia w St. John’s College w Cambridge.
W latach 1921–1930 Okell był członkiem personelu laboratorium badawczego firmy farmaceutycznej Wellcome w Beckenham, najpierw przez trzy lata jako asystent bakteriologa, a następnie przez siedem lat jako szef działu bakteriologii. W tym okresie wniósł ważny wkład w wiele gałęzi bakteriologii związanych z odpornością. Kontynuował intensywną pracę nad profilaktyką zachorowań na błonicę i szkarlatynę, głównie we współpracy z R. A. O’Brienem i H. J. Parishem. Do medycyny weterynaryjnej wraz z T. Dallingiem i L. P. Pugh wniósł odkrycie u psów choroby leptospirozy. Współpracował również z E. Hindle w badaniu możliwości szczepienia małp przeciwko wirusowi żółtej febry, co w tamtych czasach szczególnie wiązało się z dużym ryzykiem.