W 1971 rozpoczął pracę Ministerstwie Spraw Zagranicznych, przechodząc kolejne szczeble kariery dyplomatycznej. W latach 80. pracował w ambasadzie PRL w Paryżu. Pełnił wiele funkcji kierowniczych, m.in. jako dyrektor departamentu konsularnego (1988–1991) odpowiadał za wprowadzenie instytucji konsulów honorowych. W czerwcu 1988 został powołany w skład Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa (do 1990)Członkowie Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa /w/ "Rzeczpospolita", nr 155, 5 lipca 1988, s. 5.. W lutym 1989 wszedł w skład działającej przy Radzie Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa Komisji do spraw Upamiętnienia Ofiar Represji Okresu StalinowskiegoRzeczpospolita, 1989, nr 37 (2171), str. 1-2.
W 1991 został ambasadorem w Filipinach, funkcję pełnił do zamknięcia placówki w Manili. Następnie kierował placówką w Bangkoku (1993–1997), później zaś był ambasadorem w Indonezji (2000–2005) i w ChRL (2005–2009).
Odznaczenia Królewski tajski Order Słonia Białego I klasyPolityka - nr 13 (2238) z dnia 2000-03-25; s.