Dom ucieczki (nid. Wegloophuis lub Wegloophuizen) – holenderska odmiana ośrodków terapeutycznych dla pacjentów ze schorzeniami psychicznymipraca zbiorowa, ”Domy ucieczki” dla pacjentów psychiatrycznych, w: Na Temat, nr 2/2014, s.33-36, ISSN 1507-2746.
Historia Pierwsze domy ucieczki powstały w Holandii w końcu lat 90. XX wieku. Nazwa nawiązywała do licznych ucieczek pacjentów z tradycyjnych miejsc leczenia psychiatrycznego. Pierwszy dom ucieczki powstał jednak już w 1979 w Haarlemie. Potem idea zaczęła się rozprzestrzeniać, tak że obecnie domy ucieczki znajdują się we wszystkich większych ośrodkach miejskich w Holandii (w większych po kilka), w sąsiedztwie innych zamieszkałych budynków i kamienic. Nie posiadają specjalnego położenia lub wygrodzenia. W Amsterdamie, w 2007, dawni klienci opieki psychicznej założyli grupę mieszkaniową KAOSCANON, 1979 Wegloophuizen. Weg van de psychiatrie.
Charakterystyka Zadaniem domów ucieczki jest zapewnienie schronienia i wyżywienia pacjentowi, który przerwał stacjonarne leczenie psychiatryczne. Priorytetem jest brak stosowania środków psychofarmakologicznych i przymusu.