thumb|240px|Attycki epinetron czerwonofigurowy ze scenami z życia kobiet (ok. 450 p.n.e.), Antikensammlung (Berlin)
Epinetron (stgr. ἐπίνητρον, lm ἐπίνητρα epinetra), inaczej onos (όνος) – starogrecki wyrób ceramiczny, rodzaj pokrywy używanej przez prządki.
Półcylindryczna pokrywa z wypalanej gliny (rzadziej z drewna), umieszczana dla osłony na udzie prządki podczas skręcania wełny w prowizoryczną nić. W ceramice starożytnej Grecji przedmiot nie będący w istocie naczyniem użytkowym, dziś jednak włączany do nich, gdyż był dekorowany podobnie jak one. Wykonywany w kształcie przepołowionego cylindra, zasklepionego na węższym końcu, a na przeciwległym – otwartego, często otoczonego kryzą; górnej powierzchni nie zdobiono, lecz pokrywano plastycznym wzorem drobnych łusek. Jego funkcję i użycie opisał w swym leksykonie Hezychiusz Aleksandryjczyk, objaśnił go także Juliusz Polluks w Onomasticonie (VII 32, X 125).