W czasie pracy na Politechnice Arciszewski zajmował się głównie analizą i podstawami kształtowania stalowych konstrukcji szkieletowych budynków wysokich, współpracując z Profesorem Zygmuntem Pancewiczem. Te prace doprowadziły do opatentowania wynalazkuArciszewski T., Pancewicz Z., „Nowy Rodzaj Połączenia w Konstrukcjach Szkieletowych”, Polska, patent nr 171367, 1976. W zakresie teorii systemów inżynierskich Arciszewski współpracował z profesorem Mieczysławem Łubińskim.
Arciszewski działał w Polskim Towarzystwie Cybernetycznym, gdzie w roku 1973 był współzałożycielem (z dr Andrzejem Góralskim) Sekcji Heurystyki. Od roku 1975 pełnił funkcję Sekretarza Zarządu Oddziału Warszawskiego. W tym okresie był również członkiem zespołu autorskiego, który pod kierownictwem dr Góralskiego opublikował serię książek pod tytułem Zadanie, metoda, rozwiązanie. Techniki twórczego myślenia (Wydawnictwa Naukowo-Techniczne). Były to pierwsze książki na temat metod heurystycznych i ich zastosowań w różnych dziedzinach nauki i techniki. Ich wydanie zapoczątkowało proces wyłaniania się nowej nauki, która jest obecnie nazywana inżynierią wynalazczości.