Prezbiter Łobaczewskiej cerkwi o. Piotr Bonicki przyjął stan jerejskij w 1749 roku z rąk biskupa Włodzimiersko-Brzeskiego Teodora Godebskiego, wizytator postawił Bonieckiemu ulitamatum aby ten doszedł do porozumienia z Terespolskimi dominikanami ale doszło do tego dopiero jak mu to zostało nakazane przez Brzeski Konsystorz greko-unicki. Przejdźmy do rozdziału bona et proventus cerkwi Łobaczewskiej. Po słowach wizytatora „beneficjum Łobaczewskie” istnieje od niepamiętnych czasów (ab immemorabili aewo) i nie wiadomo przez kogo została ona ufundowana. Starzy ludzie jak podaje to wizytator nie nazywają tej cerkwi Łobaczewską a nazywają ją zgodnie z wiekową tradycją cerkwią Zabużną Brzeską. Powiadają, że tak ją nazywano od wieków i co jej nadane było pod tą nazwą w dawniejszym funduszu, a dokumenty na co dawno przepadły.