niektórzy z nich przedstawili papieżowi Urbanowi VIII memoriał, w którym opisali go jako "człowieka o swobodnym trybie życia i gawędziarza", "winnego symonii", który miał "kupić swoją pozycję za pieniądze". W odpowiedzi de Paule wysłał do papieża delegata, aby „wyciszył” te oskarżenia.
W pierwszej połowie XVII wieku Morze Śródziemne było regionem względnego spokoju, jeśli nie liczyć rajdów okrętów zakonu przeciw okrętom tureckim, które trwały przez cały okres rządów wielkiego mistrza de Paule. Według spisu przeprowadzonego w 1632 roku ludność Wysp Maltańskich przekroczyła liczbę 50 000, czyli pięciokrotność szacowanej liczby mieszkańców w roku 1565. Wielcy mistrzowie potrzebowali łupu z najazdów, w tym niewolników, w celu uzupełnienia dochodów z europejskich dóbr zakonu.
thumb|left|Plac w Paoli, nazwany na cześć Antoine de Paule’a
Wielki mistrz Antoine de Paule zmarł 9 czerwca 1636 roku, po prawie trzymiesięcznej chorobie, w wieku 85 lat. W epitafium wychwalany był jako przywódca kochający swoich poddanych, będący w zamian przez nich również kochanym.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w XVI wieku Kategoria:Zmarli w 1636 Kategoria:Wielcy mistrzowie zakonu joannitów Kategoria:Kawalerowie maltańscy