Przebieg Atak na Poch’ŏnbo był zaplanowaną i przygotowaną operacją partyzantów. W marcu 1937 na naradzie w Sŏgang w powiecie Fusong zdecydowano o przeprowadzeniu operacji na terenie Korei. Partyzanci wyposażyli się też w nowe letnie umundurowanie za sprawą oddziału szwaczek kierowanego przez Ch’oe Hŭi-suk i Pak Su-hwan. Ponadto przed atakiem wysłano na zwiad Kim Hwak-sil i Ma Tong-hŭi w przebraniu wieśniaków, by pozyskali informacje o stanie japońskich sił w Poch’ŏnbo.
W nocy 3 czerwca 1937 oddział koreańskich partyzantów, liczący około 200 osób, przekroczył strzeżoną granicę i rozłożył się na wzgórzu Konjang. 4 czerwca o 22:00, na wystrzał swojego dowódcy, partyzanci wkroczyli do miejscowości Poch’ŏnbo. Zdobyli oni i zniszczyli posterunek japońskiej policji. Bój trwał krócej niż pół godziny. Po bitwie partyzanci podpalili budynki japońskiej administracji kolonialnej, a także rozkleili w miejscowości „Odezwę do ludu koreańskiego” i „10-punktowy program wyzwolenia ojczyzny”, a Kim Ir Sen wygłosił przemówienie do mieszkańców, którzy wyszli na ulice.
Nad ranem partyzanci wycofali się do Mandżurii, gdzie zaraz 5 czerwca rozbili pod Kusi-san japoński pościg, którym dowodził oficer Ogawa.