Napisał wtedy wiersz: Uderzenia bębna rozbrzmiały za bramą Chongtian, Spontanicznie wszechświat rozdzielił się i zapadł. Zebrałem płatki śniegu z rozgrzanego pieca; A przecież jest lód na Żółtej rzece w czerwcu.
Powrócił na górę Jing, aby oddać szacunek mistrzowi Yuansou, który potwierdził jego oświecenie.
Następnie został opatem takich klasztorów jak Fuzhen, Yongzuo i Benjue w powiecie Jiaxing. Cesarz nadał mu tytuł Mistrz chan Fori Puzhao Huibian (Słońce Buddy Powszechnego Oświecenia, Mądrości i Elokwencji).
Po jakimś czasie został opatem kolejnych klasztorów: Bao’en, Guangxiao i Tianning.
Pod koniec życia udał się do klasztoru Yongzuo, gdzie wybudował sobie chatkę i nazwał ją Zachodnim studiem. Skupił się wtedy na praktykach Szkoły Czystej Krainy. Pewnego razu, gdy był w stanie samadhi, zobaczył wielki kwiat lotosu, który zajmował całą przestrzeń Krainy Dharmy. Na lotosie siedział budda Amitabha i emitował światło spomiędzy brwi. Po jego lewej i prawej stronie asystowali mu bodhisattwa Guanyin i bodhisattwa Wielkiej Mocy. Otaczało ich morze innych bodhisattwów.
Zaczął wtedy pisać wiersze o Czystej Krainie.