Około 770 r. udał się na Wutai i w latach 777-796 wybudował klasztor ze swojej wizji - Zhulin (竹林寺), czyli klasztor Bambusowego LasuJedynym śladem po tej wizji jest wyryta na skale nad klasztorem Huiyuana na górze Lu nazwa klasztoru. Znane są także wiersze Zhufanga (750-790) "O Zhulin si": Tí Zhúlinsì Suìyuè rú jiān cù, Yānxiá cǐdì duō. Yīnqín Zhúlínsì, Gèng de jǐ huí guò. i Liu Changqinga (714-790) Sòng Língchè Cāngcāng Zhúlínsì, Yǎoyǎo zhōng shāng wǎn. Hé lì dài xiéyáng, Qīngshān dú guī yuǎn.. Fazhao działał w okresie, gdy dynastia Tangów starała się przywrócić swoją dawną świetność po katastrofalnym buncie An Lushana. Jego współczesnymi byli tacy mistrzowie buddyjscy jak Amoghawadżra (mistrz tantry), Jingxi Zhanran (mistrz szkoły tiantai) i Chengguan (mistrz szkoły huayan). Mając takich wybitnych konkurentów, tym większe wydają się jego osiągnięcia w propagowaniu nauk Czystej Krainy. Dlatego przez współczesnych mu zwolenników był nazywany Późnym Shandao. W czasie panowania cesarza Daizonga (pan. 762-779) został uczczony nadaniem mu tytułu Narodowego Nauczyciela (chiń. guoshi). Był jednym z tych, dzięki którym nauki Czystej Krainy stały się jednym z najpopularniejszych ruchów religijnych w Chinach okresu TangKenneth Ch’en. Buddyzm in China. A Historical Survey. Str.