W latach 1979–1988 był zatrudniony w charakterze starszego asystenta.

W latach 1985–1987 odbył dwuipółletni staż naukowy w Instytucie Geodezji Teoretycznej Uniwersytetu Technicznego w Grazu. W 1986 roku otrzymał stopień doktora nauk fizycznych z ramienia Instytutu Geofizyki PAN za pracę „Zależność wyznaczeń elementów ruchu obrotowego Ziemi od przyjętego modelu jej budowy”, w 1988 roku zostając w Zakładzie adiunktem. Funkcję tę pełnił do 1992 roku gdy uzyskał stanowisko docenta, aż ostatecznie do dziś pełni funkcję profesora zwyczajnego, od 2011 roku będąc zatrudnionym w Instytucie na pół etatu.

Stopień doktora habilitowanego nauk przyrodniczych w zakresie geofizyki – teorii ruchu obrotowego Ziemi uzyskał w 1991 roku w Instytucie Geofizyki PAN na podstawie rozprawy „Polar motion and excitation functions”. W latach 1992–1994 przebywał w Instytucie Geodezji Fizycznej Uniwersytetu Technicznego w Darmstadt jako stypendysta Fundacji Humboldta, gdzie m.in. współtworzył monografię „The Earth and its Rotation: Low Frequency Geodynamics”.